Net so voor die eksamen en totsiens se vir Kovsies het James deelgeneem aan 'n Adventure wedloop met die naam van Ultimate Summit. Dit is 'n 65 km resies wat fietsry, swem en hindernis/hiking insluit. 
Hier is dit nou waar die "oudste" se eienskappe intree. Alles is mooi uitgepak en reggesit voor die tyd ~ en daar is seker gemaak hulle het alles wat hulle mag nodig kry. (Ek weet net nie van die energie nie want dit koop mens mos nie in blikkies of sakkies nie).
Hulle vertrek reeds 5:30 vanaf Bloemfontein om betyds vir registrasie 7 uur te wees en dis nog donker en die bakkie is vol gelaai.
Die meisies is saam met die fietse en bagasie agter op die bakkie en kon nog bietjie slaap terwyl James en Murray die aanwysings na die beginpunt probeer volg. Lyk asof James goed vasplak teen die agterruit ... ek seker dis nie die meisies nie.
Hy se die aanwysings is moeilik want die opdrag se net ry 27 km en draai regs. Maat dit lyk na jou wereld.
Na 27 km is daar 3 afdraaie en hulle verdwaal nog voordat die wedloop en regte kaartlees begin. Daar is darem groen bossies.
Die eerste deel is die stap sessie en teen 7 uur is die weer lekker en hulle begin vol energie. 
Die energie het vinnig na 'n paar uur se stap verdwyn, maar hulle is nie die laaste groep om die swemdeel te begin nie. Blykbaar moes die bagasie ook oor die dam gaan. Die inskrywingsvorm het gese 200 m, maar James se hulle het geswem en geswem en geswem en gedryf en nog geswem die hele km oor die dam en baie koud en moeg anderkant aangekom. 
Die derde deel sou maklik wees dink hulle, maar die fietsry was glad nie.
Deur die middel van nerens oor groot klippe en sonder remme het hulle gery. Die water was naderhand op maar ry moes hulle ry. Die span besluit toe om die berg is te stadig en dra sommer die fietsie soos ons voorouers die Voortrekkers oor die koppie. Blykbaar was af beslis makliker as op!
Hulle kry darem water by 'n windpomp op 'n plaas. Daarna is dit weer stap sonder GPS, net kaart en kompas en slegte aanwysings.
Op hierdie stadium besef hulle dat dit nie regtig meer fun is nie, en voel dat die ander spanne steek die punte weg. Hy rus en pas die fietse op terwyl die res van die span hulle punte bo-op die koppie gaan haal. Gee hom toe sommer kans om die enkels oor te strap en die fiets se wiele reg te maak. 
Ggelukkig volgens hom besluit die span dis nou genoeg en ry afdraend terug HK toe. Nege uur nadat hulle begin het, word die bakkie gepak en die lang pad terug gevat. 
Om te wys hulle het dit gedoen is die bewyse ~ sonbrand, seer bene, klomp skrape, vat, sny, byt en hak plekke daar. Hulle het 50 km van die roete in die son gedoen en slegs by punt 24 gekom. James sluit sy vertelling af met: Dankie tog!! Maar eintlik was dit heel aangenaam en ek moet sê mens voel nogal goed om te sê jy't dit gedoen. Ek's spesifiek baie trots dat ek nie verdrink het nie :).
Hier is dit nou waar die "oudste" se eienskappe intree. Alles is mooi uitgepak en reggesit voor die tyd ~ en daar is seker gemaak hulle het alles wat hulle mag nodig kry. (Ek weet net nie van die energie nie want dit koop mens mos nie in blikkies of sakkies nie).Hulle vertrek reeds 5:30 vanaf Bloemfontein om betyds vir registrasie 7 uur te wees en dis nog donker en die bakkie is vol gelaai.Die meisies is saam met die fietse en bagasie agter op die bakkie en kon nog bietjie slaap terwyl James en Murray die aanwysings na die beginpunt probeer volg. Lyk asof James goed vasplak teen die agterruit ... ek seker dis nie die meisies nie.Hy se die aanwysings is moeilik want die opdrag se net ry 27 km en draai regs. Maat dit lyk na jou wereld.Na 27 km is daar 3 afdraaie en hulle verdwaal nog voordat die wedloop en regte kaartlees begin. Daar is darem groen bossies.Die eerste deel is die stap sessie en teen 7 uur is die weer lekker en hulle begin vol energie. Die energie het vinnig na 'n paar uur se stap verdwyn, maar hulle is nie die laaste groep om die swemdeel te begin nie. Blykbaar moes die bagasie ook oor die dam gaan. Die inskrywingsvorm het gese 200 m, maar James se hulle het geswem en geswem en geswem en gedryf en nog geswem die hele km oor die dam en baie koud en moeg anderkant aangekom. Die derde deel sou maklik wees dink hulle, maar die fietsry was glad nie.Deur die middel van nerens oor groot klippe en sonder remme het hulle gery. Die water was naderhand op maar ry moes hulle ry. Die span besluit toe om die berg is te stadig en dra sommer die fietsie soos ons voorouers die Voortrekkers oor die koppie. Blykbaar was af beslis makliker as op!Hulle kry darem water by 'n windpomp op 'n plaas. Daarna is dit weer stap sonder GPS, net kaart en kompas en slegte aanwysings.Op hierdie stadium besef hulle dat dit nie regtig meer fun is nie, en voel dat die ander spanne steek die punte weg. Hy rus en pas die fietse op terwyl die res van die span hulle punte bo-op die koppie gaan haal. Gee hom toe sommer kans om die enkels oor te strap en die fiets se wiele reg te maak. Ggelukkig volgens hom besluit die span dis nou genoeg en ry afdraend terug HK toe. Nege uur nadat hulle begin het, word die bakkie gepak en die lang pad terug gevat. Om te wys hulle het dit gedoen is die bewyse ~ sonbrand, seer bene, klomp skrape, vat, sny, byt en hak plekke daar. Hulle het 50 km van die roete in die son gedoen en slegs by punt 24 gekom. James sluit sy vertelling af met: Dankie tog!! Maar eintlik was dit heel aangenaam en ek moet sê mens voel nogal goed om te sê jy't dit gedoen. Ek's spesifiek baie trots dat ek nie verdrink het nie :).Mooi so seun, julle het goed gedoen en dankie vir die foto's. Nou wag ons om die formal se foto's te sien.
William het vir die universiteit pluimbal gespeel en met twee van die span se spelers in Beijeng, het dit glad nie goed gegaan met hulle nie. 
Daarna was dit die twee boeties se beurt om vir die universiteit se volleybalspan te speel. Natuurlik kla hulle al lank dat die rugbyspanne al die sportgeld kry, 
so die vreugde was groot toe hulle die Pukke behoorlik ore aangesit het na min oefening, in die volleybal 5 - 0 ... en die beste van alles was dat die rugbyspan Shimlas verloor het. 
Daarna moes James gou hokkieveld toe om te sien hoe sy span doen, maar ongelukkig het hulle verloor. 
Omdat dit Leane se verjaarsdag was, het hulle bietjie gebraai en Eyetoy gespeel op die playstation met almal wat rondhol en spring. (Seun was daar net meisies?) 
Die "goeie" naweek is met 'n ete afgesluit en in James se woorde 
"William en Tessa kan weer nie stil sit nie. Ek het amper gevoel soos 'n pa met kinders in die restaurant :-0" 
Duidelik was die baie eet op vakansie nie Abu Dhabi of ons skuld nie, want hier sien ek hulle alweer met pizza's. Leane drink 'n sterk koeldrank saam met hare. Leanne geluk met jou verjaarsdag vandag! Ons hoop dis 'n wonderlike dag propvol verrassings!!
James voel die koue van Bloemfontein en maak koffie. Ek gaan niks se oor waar hy die handdoek om sy lyf vandaan kry nie. 
Hier sit hulle in hulle "ten volle toegeruste" sit/eetkamer, TV kyk en eet. William en Tessa maak hulle self ook warm met koffie. Langs Leane sit haar ma Sue. 
Die volgende dag het Eddie hulle weer uitgeneem vir ete. Tessa en William besluit wat hulle gaan eet. 
Intussen is die vuil wasgoed wat hulle gelos het terwyl hulle op vakansie gegaan het in sakke gesit en by die wassery gaan ingee. Ek kan dit nie glo nie - seuns julle het teveel klere. Maar terug in Bloemfontein beteken ook terug by die studies, alhoewel ek geen foto's as bewys het nie.
James is al klaar weer besig met die hokkiespan se fiksheidsprogram 
terwyl William en Tessa mooi kyk hoe dit gedoen word. Dit lyk maar koud. 
William vertel dat hy ook verlede naweek die Vrystaan en Noord-Kaap Skole se kultuurfees gaan bywoon het om Tessa se broer en suster te ondersteun. Johan het eerste geeindig in die gedigte afdeling vir Graad 9 en haar sussie Nellie was tweede met haar gediggie "Oupa Uil" in graad 2. Ek kan nie onthou wanneer laas ek 'n skoolsaal soos dit gesien het nie. 
When I woke I was greated by the dog. 
The day went by slowly. (Dit lyk koud seun) Me and Tessa watched about 6 movies (seun is dit nie eksamentyd nie?) and then off to farmovs for another blood sample after which I could eat. With James and Leana being sick (altwee op dieselfde tyd met dieselfde siekte .... hoe gebeur dit?), they only asked for KFC which I supplied with a smile, leaving me and Tessa able to enjoy some fish at Ocean Basket (ooo ek's, jaloers). It was a first for her (Kan nie glo sy was nog nie daar nie.) It was nice as always. Thank you mommy and daddy .... 
The next day felt more like a birthday when Leana microwaved a cake, thats a first for me. (Ja nee ek sien Leane kry maar net so koud) 
I watched .... 
and the dog watched ..... (lyk asof hy geproe het ook) 
It was really good (specially after I dropped two boxes of smarties in too) and very sweet. 
Dankie vir die vertel en foto's seun en baie dankie vir die foto van James wat "studeer" ek sien julle gewoonlik net eet. Sterkte met julle almal se eksamens, sien julle oor min slapies.
.jpg)
And of course i had to go to see what its like. The test i chose was for comparing two pills against each other, so no big risk was involved. I had to sleep there for 2 days on the 13 and one night on the 18. .jpg)
.jpg)
.jpg)
Ek weet nie presies watse koekies dit was nie (ek sien fone en stowe werk nie lekker saam nie), maar volgens hom was dit 'n groot sukses wat daar het niks oorgebly nie en alles is dieselfde dag opgeeet..jpg)
.jpg)
.jpg)
Daar is egter 'n polisieteenwoordigheid op die kampus. (Ja .... as mens alles moet glo wat jy hoor in die nuus en deesdae op die net dan moes ek al die arme kindertjies laat huis toe kom het.) Wat die "studies" betref klink dit my asof James op die oomblik geniet wat hy doen. 
Volgens hom het hy nou begin met sy praktiese ure en is hy ook fiksheidsafrigter vir die 2de dames hokkiespan. (Het die span darem al 'n paar wedstryde gewen seun?) Dan is daar nog die ure by die biokinetika sentrum waar hulle die "high performance" atlete laat oefen en ander fiksheidstoetse. 
Dan lyk dit ook asof Sabeeha (ek weet nog steeds nie waar die naam vandaan kom nie) besig is om in die naam in te groei. 
Volgens James vat sy nou meer plek ... lyk my die hond geniet al die aandag!! Dankie vir die laat weet hoe dit daar gaan seun.