Met al die kinders uit die huis, dreig ek al lankal om 'n skoothondjie te kry, maar elke keer is die omstandighede net so dat ek liewers daarvan afsien.
So 'n week terug is ek egter aangenaam verras en bederf .... Charmaine en Elriza het vir my hierdie lelike gesiggie as geskenk gegee. En skielik het die normale dae verander want ....
As ek gedink het ek is besig, is ek verkeerd. Elsie is besig, BAIE besig en vol speel!
Die eerste aand het sy onmiddelik haar plek op die bed geannikseer en na die speel is sy doodmoeg.
Niks kan ook meer rondle nie, (dit kan positief wees) want sy kou aan alles met die tandjies wat uitkom.
Ek probeer maar dat dit speelgoed is en nie skoene, fone, papiere, rolletjies en enige iets anders waarop sy haar tande kan le nie.
Aan die slaapgewoontes kan mens sien dat sy nou heeltemal tuis is, en snork met daai plat neusie dat die biesies bewe.
Behalwe dat Nelmari nog altyd 'n pug gehad het, leer ek nou eers van die "spesie" en is aangenaam verras. Elsie het so 'n sterk persoonlikheid en vol soveel vreugde, dat sy honde en katte wat haar wil afknou vinnig kan omdraai na speel maatjies.
Dankie vir hierdie groot geskenk julle, ek geniet haar soveel en dis lekker om so 'n positiewe en joyful asempie in die huis te he.
Reeds as 'n babakatjie het ons gesien sy is anders want watter baba-katjie sal nie weghardloop as 'n klein baba-mensie haar rondjaag nie? Sy het so mooi met Jenny gespeel en saam geslaap. 
Ons het haar 'n bietjie vroeer van haar ma geneem omdat ons bang was sy verdwyn in die drom- en straatwereld en word seergemaak deur al die groot mannetjies katte. Dit het beteken dat sy net wou slaap as sy aan my vinger kon suig. Toe was dit nog die pinkie.
En baie gou was haar allerbeste speelding "Barney". Soos enige kleintjie het sy haar moeg gespeel met Barney en dan agterna was hy sommer haar slaapmaatjie. 
Maar sy word groot en die twee gewoontes word nie afgeskud nie. Nog steeds moet "mens-ma" se vinger gedrink word voor slaaptyd. Sy werk deur al vyf voordat sy elke keer rustig raak as sy by die duim uitkom.
Nou kan hoor en sien vergaan, sy't haar woelige bydra gemaak en gaan nou slaap
Barney word saam met al haar speelgoedjies in die hoekie gebere en uitgehaal om mee te speel wanneer sy so voel. (Sien selfs van die kersversierings het hulle plekkie in die hoekie gekry). 
Ek's nie sommer enige straatkat nie .... dink julle nie ook soos my mens-ma dat ek oulik is nie?
By die huis het sy verskriklik jammer vir haarself gevoel. 
Haar ma het alles probeer en selfs haar gunsteling wurmpie voor haar gesit, maar niks het gewerk nie en die volgende dag moes ons haar terug neem veearts toe. Met oa infeksie en dehidrasie kom sy weer huistoe.
En dis waar dit vir my snaaks geword het, maar my dogter was baie ernstig en ek mag nie lag in haar en Pixie se teenwoordigheid nie. Pixie kry 'n "collar" soos Charmaine se seuntjies, maar sy verstaan dit glad nie. Sy lyk vir my soos 'n stofsuier as die ding vassit en sy so skuifel-skuifel loop. Selfs Begeera bekyk die besigheid deur. 
Later kan sy darem haar kop lig en haar ma piep haar verskriklik op. En steeds mag ek nie lag nie want dan gee ek nie om nie. 
En as sy dors is, word sy met die strooitjie gevoer .... 'n Week later en Pixie is nog nie gesond nie en sy dra nog haar kopversiering. Die veearts bel darem elke dag om te hoor hoe sy vorder.
