Friday, October 31

Will smokkel met my kop

Soos julle almal weet, is nie een kind dieselfde nie en so is dit ook in my drie se geval. James is die tipiese oudste en eerste in die manier wat hy dink en doen en Nelmari wel sy's tipies van die laaste en die jongste. En dan is daar William .... Voor Nelmari het ek baie gehoor hy is 'n tipiese middelkind, maar tot op hierdie stadium kon ek nog nie uitvind wat presies is 'n tipiese middelkind nie. Hierdie week moes ek weer 'n keer sien dat daar niemand so met my kop kan smokkel of probeer smokkel soos hy nie en sommer om dit op rekord te he, deel ek dit met julle. James het 'n adventure wedloop wat voorle en die sms kom waar hy vra of ek nie wil borg met 'n paar benodighede soos pleisters ens. nie. Terselfdertyd kom daar een van William wat vra of ek nie graag sy stem wil hoor nie (maw bel ma). Nou weet ek ook al dat as die een geld nodig het, het die ander een gewoonlik ook so ek kan maar net sowel altwee bel en hoor hoeveel ek moet oorbetaal. James verduidelik wat en hoekom hy dit nodig het en ek belowe om dit dadelik te betaal. Toe is dit William se beurt en nadat ons bietjie oor die studies en die nodigheid van swot gepraat het, vra ek hom wat hy nodig het. "Net 'n drukkie" vertel hy my. Wat kan 'n ma dan se?! In die eerste plek kan ek nie glo dat hy nie geld vra nie, en in die tweede plek klink 'n drukkie vir my goed. Dan vertel hy my dat hy baie lus is vir groente, regte groente ma nie gevriesde groente nie. Kry vir julle seun se ek. Ons weet nie regtig hoe om regte groente gaar te maak nie, kom die antwoord. Kan een van die meisies nie help nie vra ek? Dalkies moet jy by een van die canteen gaan eet seun, daar sal sekerlik groente wees. Ja, se hy, en Spur het lekker groente :-). Uitgevang .... in plaas dat hy vra vir geld om te gaan uiteet, betaal ek hom om asseblief tog groente te gaan eet. As bewys stuur hy darem 'n foto dat hy wel pampoen en spinasie geeet het.
Dankie julle twee vir die stories en foto's!

Thursday, October 30

Waar kom ons tydelike dorpie vandaan?

Ek vertel graag van wat ons doen, sien en beleef in Abu Dhabi, maar het nog min gedeel van die dorp (stad) se ontstaan. Foto's en inligting is skaars en hulle begin nou eers geskiedenis neerskryf en plekke bewaar want dis eintlik nog 'n baie jong stad. Vanjaar op 2 Desember sal Abu Dhabi die hoofstad van die UAE en die grootste van die sewe emirate 37 jaar oud wees.

Alhoewel ek in die tien jaar hier, 'n verandering in die dorp het beleef soos julle nie sal glo nie (en daarvan gaan ek nog vertel), het ek nie hierdie tydperk se foto's self geneem nie :-) (bietjie voor my tyd). Sulke foto's is natuurlik ook skaars en ek het dit baie van die foto's van foto's geneem wat op uitstallings was ~so dankie aan al die onbekende fotograwe.Abu Dhabi se geskiedenis kan nagespoor word tot 3000 vC. Maar moenie kommer nie, ek gaan dit nie so ver haal nie. Vroeer jare was daar heelwat gevegte onder die verskillende familiestamme oor wie nou eintlik moet heers en veral tussen 1945 en 1948 was daar bloedige gevegte met Dubai oor die heersers totdat Abu Dhabi weggebreek het. Hierdie foto is van die eerstes wat van die Cornish geneem is. Die Cornish twee jaar nadat ons gekom het en vandag is dit alreeds weer anders maar ek wys annerdag van die foto'sOlie is in 1958 gevind en van toe af het die dorpie nooit weer teruggekyk nie. Die toe heerser sheikh Shakbut bin Sultan Al Nahayan was 'n versigtige man en het liewers die geld vir die olie gespaar ipv dit vir ontwikkeling te gebruik terwyl sy broer Zayed (later heerser) anders gedink het. Hy wou die geld vir die verbetering van die land en onderrig van sy mense gebruik. In 1966 besluit die heersende familie die Al Nahyans om Shakbut met Zayed te vervang en dit het die dorp ongelooflik laat verander. Die eerste hotel in die dorp die Hilton daardie jare. Met ons koms hierheen in 1998 was dit die hotel waar ons in gebly het, en vandag staan hy nog steeds. Alhoewel daar nou honderde fancy ander is, is hy nog een van die bestes in die dorp en lekker naby aan alles gelee.
Ons was bevoorreg om nog hier te kon wees onder sheikh Zayed as heerser. Hy was 'n man wat 'n hart gehad het vir sy mense, sy dorp, sy land en ook die expats. Met sy dood in 2004 is hy opgevolg deur sy seun sheikh Kalifa (tans heerser) wat anders dink en anders doen. Die dorp het weer begin verander en ou belangrike bakens en monumente is vervang, maar daaroor op 'n ander blog.

Tuesday, October 28

Veterane en boerewors rolletjies

My ou laptoppie is siek en het 'n ernstige virus opgedoen wat iemand naar gestuur het. Gelukkig het blogger die vooruitgedateerde opsie ~ hou saam met my duimvas dat 'dit' nie lank in die rekenaar-hospitaal bly nie.


Met Eddie se laaste besoek aan SA het ek vertel van die Walvisfees op Hermanus. So tussen sy foto's hierdie van die motoruitstalling gekry en dit was vir my baie interessant. Die motoruitstalling is by die skool se sportveld gehou en daar was klompe mooi ou motors. As ek reg onthou was Muriel geintereseerd in hierdie een. Ek weet Thea is nie, want haar man het nou sy eie mooi rooi sportmotor. Ek's nie goed met ou motors nie en ken nie hulle name nie, maar hier is nog 'n paar. Iemand met sulkes gery saam met oupa of ouma of ouers? Hierdie menere ken ek want het James nie self een wat amper op die veteraan motorskou hoort nie? DiƩ nuwe oues is darem gewilde studentemotors. Al die pad van Kuilsrivier, is hulle nie mooi nie. Ronelle het julle nie in so 'n motor rondgejaag nie? Die dae toe dit nog al was wat nodig was om die motor by sy bestemming te kry. Niks gadgets nie. Toe kon mens nog self piekniekmandjies agter he. Vandag mag dit dalkies gesteel word. Die foto's van die motors was nice maar die eintlike ding wat my oog gevang het was die Heritage Klub wat die skoue reel. Hulle het hul eie uitstalling gehad met klomp oorlog voertuie. Hulle beywer hulle vir die opbou en instand hou van ou motors en het geld ingesamel daarvoor. Nie dmv kollekte nie, maar deur kos te verkoop. Kyk net hoe is hierdie kombuis ingerig? Ek hoop hierdie ouens het die volgende motorskou beplan en nie 'n aanval of iets nie ~ hulle weet die oorlog is verby ~ of is dit nie? Ek dink nie Des is oppad Tobruk of El Alamein toe nie, hy wag sommer vir sy boerewors rolletjie. Party van die motors se enjins was dan ook so, dat mens daarvan kon afeet?

Sunday, October 26

Ons eerste scrapblad

Ons eerste praktiese deel van die studie is niks soos ons verwag het nie. As mens so dink oor die goed dan lyk alles maklik en eenvoudig, maar sit 'n klomp groen-scrappers bymekaar en dis 'n ernstige fees. Heeldag wonder ek oor watter foto's en hoe ek die les gaan uitbeeld en Nelmari vertel my "ma scrap is kreatief en dit help mens ontspan", as jy so stres dan mis jy die pot heeltemal. Ongelukkig is drie van ons groepmaats nog in ander lande, maar die res van ons kekkel asof dit uit die mode gaan (Elize jy weet hoe hulle kan praat ne?). Loer 'n bietjie hoe die stoom gestaan het ....Vanessa soek vir idees en blaai die boeke en templates ernstig deur. Charmaine krap kop soos sy dink. Nelmari weet egter presies wat sy wil doen. Sy het reeds alles uitgewerk, voorberei en uitgeknip en begin dadelik werk, of dis wat sy dink ....Ons sukkel en sy moet met alles help en raadgee.Sy wys ons hoe die templates werk en wat ons daarmee kan doen en hoe. Is dit hoe ek dit wil he vra Charmaine vir niemand spesifiek nie. Kyk Vanessa word oulik, sy kan nou self die ligboks alleen aandurf. Nou is daar raampies om en ons hoor net hoe vertel sy vir niemand in besonders nie dat dit eintlik nie haar kleur is nie. Die tafel en grond raak voller en voller en die spasie minder soos alles gebruik word. Eintlik is Vanessa klaar en sy kyk tevrede terug .... of is sy nie tevrede nie? Meeste van die dames wat saam op die blog met ons scrap het vir my hulle prente en vrae gestuur. Daar is nog so 5 wat belowe het dit kom binnekort




Hierdie eerste les en blad gaan ook "Myself". (Sien hier en hier) Elkeen vertel hulle eie persoonlike storie en is uniek aan die persoon wat dit gemaak het, net soos ons uniek en spesiaal is soos Vader ons gemaak het. Ek hoop dat almal wat die eerste les gedoen het, soveel daaruit gekry het as ek. Ek sien uit om julle tweede blad te sien!


ns. Die foto's van Nelmari en Charmaine se scrapblad is voor hulle geskrewe stukkies by is.

Thursday, October 23

'n Nuwe webblad vat mens jare terug

So tussen 'n man wat van 'n stukkende stoel afval op TV en die rand wat by die minuut versleg lees ek van 'n nuwe webblad wat nou so gewild is. Natuurlik wil ek gou gaan kyk. Dis 'n plek waar jy jou foto kan dokter dat dit lyk asof jy in 'n sekere jaar op universiteit was ~ die hare en klere is volgens die mode van daardie tyd. Om myself nou in een van daardie haarstyle te plaas is sinloos, want ek het mos die ware jakob in albums, dus het ek die kinders probeer. Ek kort nog bietjie oefening en soek vir die regte foto's maar die speeltyd was heerlik.
Die gesig moet nog kleiner gemaak word, maar sy lyk nie te sleg as 'n blond nie.
Sy gesiggie is te klein vir die foto .... ek moet net aanhou oefen.
Nota aan myself, maak net die foto kleiner dan werk dit. Hy pas mooi in ek moet net 'n foto sonder kuif he.
Hier is hulle al drie in 1956 .... nou kan ek darem duidelik 'n trek tussen die drie sien. As julle lus is om bietjie te speel, gaan loer hier. Geniet dit!

Wednesday, October 22

Wat het ons toe gekies?

Ons praat nie Arabies, Engels of babataal met haar nie, en sy's so oulik en slim dat sy al in Afrikaans miaau en vir ons luister ... en sy draai ons almal om haar voorpootjie.



Julle onthou dat ek begin van die maand hulp gevra het oor watter straatkat ons in die huis moet neem. Meeste het die swart enetjie gekies en daar was selfs slimmes wat voorgestel het ons moet al drie neem. Wie het ons hart gewen? Ongelukkig het die swart een net verdwyn en ek wil glo iemand het haar mooi lelike gesiggie gesien en gevat en dat dit nie 'n motor was nie. Dit los ons toe met die gemmer-tweeling. Ons het hulle mooi "ge-human-train" en die krisesbesluit moes geneem word, watter een? Groot genade ... 'n sms van Vicky, is die gemmer nog beskikbaar. Ai tog was ek bly. Ek vertel hulle mooi dat altwee nou huis het en ousus was vir oulaas vir kleinsus voordat sy gaan. Vicky en Greg kom haar sommer dieselfde aand haal met haar eie kombersie. Kyk die Sloans is lief vir hulle diere en ek weet sommer dat groot-gemmer 'n baie goeie huis sal he. Vicky het vir my die oulikste storie oor 'n hoender vertel wat julle net moet hoor. (Vicky as jy dit nie gaan blog nie, gaan ek!!) Die terugvoering van daardie kant is dat gemmer die huis op horings het, die ander katte glad nie vrede gemaak het met hierdie een nie en dat die hond ook 'n klap of twee kry ... maar dit lyk asof sy haar min aan alles steur want sy is Chrispin se katjie en hulle twee kan al lekker saamslaap. Hier by ons word die nuwe baba ook maar moeilik deur die ander bederfde straatkat aanvaar, maar Begeera is 'n regte ouma en wil die kleinding se ore net was ~ natuurlik hou sy nie daarvan nie. In die begin is die foon half haar mamma en sy leer gou dat 'n huiskat is heelwat ryker as 'n straatkat. Jy hoef nie water te soek nie, jy het jou eie bottel. As ek moeg gespeel is, suig ek my dagmamma se vinger totdat ek slapies. Kyk dis lekker om 'n huiskat te wees .... aangename kennis my naam is Dawn (vir my kleur en my volle naam is eintlik Delta Dawn).

Monday, October 20

Varsity kampioene

Die meisies is al 'n week of so terug en hierdie ma bly in die moeilikheid omdat sy nog nie iets daaroor geskryf het nie. Met groot opwinding het die Varsity spanne vir hulle toernooi in Oman vertrek soos ek hier vertel het, en ons het gehoop dat veral ons dogters span 'n goeie toernooi sou he. Nelmari was vir 'n dubbele rede opgewonde, sy sou "gehost" word deur 'n ou-ou skoolmaatjie wat saam met haar skool in Abu Dhabi begin het. Nou kan ek natuurlik vertel van wat is 'n spesiale vriend regtig ... maar ek gaan net se dat dit oa iemand is met wie jy drade kan optel na 'n lang tyd en voel asof julle mekaar gister gesien het. Nelmari en Michelle (wat 'n Duitse pa en Braziliaanse ma het) was maatjies vanaf hulle eerste skooldag in KG (kindergarten) in Abu Dhabi. Saam gespeel, mekaar se skoene gedra ens. :-). Groot hartseer toe Michelle se pa na Suid-Afrika van alle plekke verplaas word, totdat hulle agterkom, hulle sal mekaar nog steeds sien vir 'n sleepover in SA wat elke vakansie toe gebeur het. Na 'n klompe jare word hulle Oman toe verplaas en Nelmari het ook al daar vir haar gaan kuier. Toe Michelle hoor hulle skool "host" die span van Abu Dhabi is daar dadelik aansoek gedoen dat Nelmari by haar bly en hulle het soos klein KG maatjies die slapies afgetel. Ons moes natuurlik ook seker maak dat Michelle se nou SA soettand met Fizzers ens. gestil word. Hule het in die aftye van die toernooi behoorlik 'n hond uit 'n bos gekuier. Hier is Nelmari, Michelle en Olivereen saam. Maar die blog gaan mos eintlik oor die toernooi. Die meisies het oa teen spanne van Qatar, Oman en Egipte gespeel en na al die uitspeelwedstryde was hulle 1ste gekeur en toe het ons al geweet hier kom 'n ding. Hulle verloor net een wedstryd die hele toernooi en dis dan ook die span teen wie hulle in die finaal te staan kom. Die afrigter is egter vasbeslote om die meisies vars en uitgerus in die finaal te laat speel en hulle rus sommer so op die paviljoen voor die wedstryd. Met 'n laaste spanpraatjie of twee is dit tyd vir die wedstryd waarvoor hulle die hele seisoen voor gewerk het. En ons dogters stel ons nie teleur nie, hulle wen die span van Qatar ... soos Nelmari se "we kicked their ass". Mooi so Lions ons is baie baie trots op julle en op jou sussie vir 'n goeie toernooi. Seuns ek moet julle vertel dat die coach (wat oa vir James en William ook afgerig het) op 'n stadium vir Nelmari geskree het, "Nelmari spike the ball .... you have James's head and Williams arm!). Dit was skooltyd toe die spanne terugkom, maar van die mammas het mooi gestaan en sing "we are the champions" as verwelkoming.


GO LIONS ....TYD VIR DIE VOLGENDE SPORT!

Saturday, October 18

Wat dink ek van myself?


Hoe moeiik kan dit wees om van myself te hou? Ek vermoed baie mense gaan nie se dis maklik nie ... en so was dit met ons eerste lessie van hierdie studie. Die les het gegaan oor "Myself" en daar is gepraat oor "Wat van myself hou ek van" en "Waarom dink ek God het my gemaak hoe ek ek?" Een van die vroue in die groep som hierdie les so op:


"Les een Sondagaand het gegaan oor myself en hoewel ek gedink het dat ek baie beter oor myself voel het ek agtergekom dat daar nog baie issues is wat my sommer laat huil het... deels omdat ek so graag myself deur Pa se oe wil sien en deels omdat ek nie voel ek maak vordering nie. Ek besef dat dit 'n totale verandering vra, van binne, wat natuurlik meer belangrik is, maar ook van buite,... sodat die groei wat van binne kom ook van buite sigbaar sal wees. Dat ek ook vir myself en vir ander mense sal lyk soos Pa my sien. Nie opgemuk en opgefieks nie, net so natuurlik mooi soos Hy my met soveel trots gemaak het. Ek wil nederig lief wees vir myself omdat Hy my Maker is."

More word die praktiese deel, die scrapblad gemaak. Is daar 'n Afrikaanse naam vir "scrapbook"? en ons sien uit daarna om dit met julle te deel. Vir voorbereiding moes ons heelwat dink en soek werk doen. Baie bloglesers het aangedui dat hulle saam met ons die studie gaan doen en ons sien uit om julle bydrae hierdie week op blog of met epos te sien. As julle bietjie vergeet het wat die huiswerk was, loer hier .


"When I look at the night sky and see the work of your fingers -

the moon and the stars you have set in place -

what are mortals that you should think of us,

mere humans that you should care for us?

For you made us only a little lower than God,

and you crowned us with glory and honor"

(Psalm 8:3 - 5)