uitentuis

Nuwe tye breek aan

2012-01-30T08:19:00.002+04:00

Met al die onsekerheid van wat voorle het ons die woestyn so 'n week terug gegroet om Nelmari ingesettle by die universiteit te kry. En ja .... ons het mooi gepak en geen oorgewig bagasie hoef te betaal het nie :-).

Alhoewel sy baie braaf voorgekom het, dink ek tog daar was 'n bietjie onsekerheid oor wat voorle en het ons alles gepak wat nodig is. Uit 'n koue Abu Dhabi na 'n warm Stellenbosch en ek het gesien hoe mis ek uit op 'n bietjie winter.

Ek het 'n goeie gevoel oor die blyplek gekry terwyl ons wag om die sleutel te kry, want elke student wat ingekom het, is deur die admin personeel op die naam gegroet - nie sleg vir 'n "koshuis" wat uit 'n duisend studente bestaan nie.

Dit was omtrent 'n geskarrel op die gronde soos 500 eerste jaars by die "koshuis" intrek. (hulle het die grootste groep eerstejaars in een koshuis ooit). En ek kon net nie genoeg kry van die berge nie .... weet Nelmari hoe gelukkig sy is om elke oggend met hierdie uitsig op te staan?

Gou-gou is die woonstelletjie ingerig. By van die plekke het meubelwaens groot nuwe meubels en flat screen tv's kom aflaai, maar Nelmari het meer probeer om met dit wat daar is, haar stempel in haar plekkie af te druk. En selfs vir ons aandete gemaak :-).

Die klere word aangepas en julle wat vir Nelmari ken sal weet dat 'n oorpak nou nie eintlik haar "styl" is nie, maar sy was heel vol glimlaggies om met die oorpak met bakgat op die boud rond te loop. En vir my was dit dan ook die laaste kuier in die blyplek want die eerstejaars se program was propvol.

Die verwelkoming by die universiteit was ook iets spesiaal. Alhoewel die amptelik program vol toesprake was - en dit was nie lank en slegtes nie - was meeste van die ouers reeds daar terwyl die nuwelinge bietije gees gebou het

Vir my was dit een van die groot dinge wat sy op uitgemis het in skool. Kyk sy het na baie lande gereis om in toernooie deel te neem en hulle ou spannetjie het mekaar geondersteun, maar sy het nooit die geleentheid gehad soos met my sportdae baie baie jare terug nie. En nou op haar tweede dag kon sy dit ook ervaar.

En dit was lekker .... as mens die hees keel aan die einde van die dag kan gebruik as maatstaf. Omdat hulle die grootste groep is, het hulle ook die meeste lawaai gemaak en mens weet mos dit is lekker.

Klasse het nog nie begin nie, maar die "ontgroening" was vir my 'n baie sinvolle vanjaar. Hulle mag nie die koshuisgronde alleen in die eerste twee weke verlaat nie, maar hulle is al die hele dorp rondgewys, en wanneer die klasse begin, weet hulle waar en hoe. Natuurlik was daar fun ook (ek hoop om foto's te kry), maar sy lyk happy en vat alles in stride.

Nie maklik om te groet nie, maar ek weet Nelmari is reg vir hierdie nuwe uitdaging!

Einde van ‘n woestyn era …. vir nou

2012-01-21T17:24:00.003+04:00

En so het die maande na skool verbygevlieg en is dit eintlik tyd vir Nelmari om universiteit aan te durf. Die laaste week of so was alles "vir die laaste keer" hier in Abu Dhabi, maar ek is seker om kuiertjies sal partygoedjies seker herhaal word. Dit gaan dol in die huishouding op die oomblik met die laaste kuiken wat die nes verlaat met die grootste "probleem" seker hoe kry mens alles in SA met net 56 kg (dis natuurlik my tasgewig ingereken - ek mag darem 3 goedjies saamneem). En as mens dink dis 'n probleem, dan moet mens onthou dat die plaaslike vlugte tussen Jhb en Kpst net 40 kg is :-). Ek het weereens geleer dit help niks om mens vandag oor more se probleme te kommer nie en viola die gewig het uitgesorteer en ons is binne die toelaatbare gewig vir die een vlug en met 'n "bonus" selfs binne die tweede gewig se grens.

Baie van Nelmari se "laastes" vir nou was shopping en koffiedrink by plekke en mense groet .... maar kayk waaroor ek al so baie geblog het, was een van die doen goeters. Nelmari ek hoop dat jy die nuwe jaar met net soveel vasberadenheid gaan aanpak soos wat dit lyk jy die kayak-vaart gedoen het ... jy gaan baie dae ernstig moet vasbyt.

Daar gaan sommer baie nuwe maats gemaak word in die volgende paar jaar op universiteit en miskien kan jy selfs daar 'n bietjie gaan kayak, alhoewel ek twyfel of dit op sulke see sal wees (die betrokke dag was die see nogal "rof").

En met alles gaan daar op- en aftye wees!

Onthou jou getuienis wat jy nou die aand gelewer het ... selfs in die kleinste dingetjie is daar net Een op wie jy kan vertrou in alles wat jy doen en aanpak.

Jy het in 'n moslemland jou geloof in en jou afhanklikheid van God voor getuienis verklaar en nou is dit tyd om dit ook in 'n ander land te gaan uitleef! Ons gaan jou hier mis sussie, maar ek is ook opgewonde vir jou en met jou oor al die uitdagings wat vir jou voorle!

Lief vir jou

Familie op ‘n ander vasteland

2012-01-17T13:35:00.002+04:00

En so was ons heeltemal versprei oor twee vastelande gedurende die Kersseisoen ... gelukkig het ek darem 'n paar foto'tjies gekry om te sien wat hulle daar aangevang het.

Die foto's is nouwel van ver afgeneem, maar dit lyk asof William homself met vlieer vlieg besig gehou het terwyl Monica nie daar was nie. Ek's seker jy het dit geniet seun en hopelik kom kuier jy gou-gou weer hier in die UAE, ek mis jou en ek is seker die dorp ook.

Dis altyd lekker om na foto's van 'n regte see te kyk, ons land is darem mooi.

Aan die foto's kan ek sien dat daar behoorlik gekuier is met alles en almal.

Kersdagete was saam met ouma in die aftree-oord, dit lyk asof dit fun was.

Nie heeltemal my tipe ontbyt nie, maar beslis my tipe uitsig. Eddie se laaste ontbyt/ete in SA voordat hy moes terugvlieg - nie die koffie wat hy hier by 'n restaurant sal kry nie :-).

Die Oase dorp

2012-01-10T13:09:00.002+04:00

Met die land wat so 'n daggie of twee vakansie gehad het oor die Nuwe Jaar en die heerlike koeler weer wou ons 'n slaggie weer gaan kuier in Al Ain, die tuindorp van die UAE. Ek gaan nie weer 'n hele klomp foto's wys en vertel van die dorp nie, net nuwe updates :-).

'n Besoek aan die dieretuin was eerste op die lysie want mens kan actually nou in die dag in die son loop. Nie baie plekke wat mens kry wat lyk asof die moskee binne die dieretuin is nie.

Ons kon lekker rondloop en kyk en party het selfs 'n baadjie gedra so koel was dit.

Berge is daar nie baie in die land nie, dus neem mens hulle af as jy voor, langs of bo-op hulle is.

Van die dieretuin na nr 2 op die lysie, die berg Jebel Hafet. Hier is daar baie verandering vandat ons laas daar was. Daar is nou 'n pad wat mens kan oploop boontoe en die meisies het dit gedoen en daar is selfs tafeltjies en stoeltjies sou jy wou stilsit in die son. Maar soos orals in die wereld het 'n paar dwase ook hulle name op die berg begin skryf.

Die sheik se paleis sit nog hoog waar die arende vlieg met 'n hele nuwe uitkyktoring aanbouing op die foto onder regs.

Ek verkyk my nog elke keer aan hoe groen hulle besig is om die berg en omgewing te maak met hulle aanplantings

Orals is daar ook nou inligting oor die berg en wat hulle alles al daar ontdek en uitgegrawe het, dus het die "ons het die berg al gesien" nou baie nuwe stories vir ons gehad.

En soos mens aan die onderkant van die berg kom is die sproeiers vol oop besig om die berg se nuwe gras nat te spuit.

Altyd lekker om in Al Ain te gaan draai, dit voel nog baie platteland.

Almal wat terug is by die werk, sterkte!!

Kersfees en gesegtes

2012-01-04T09:41:00.003+04:00

Die Nuwe Jaar het al klaar begin aanstap en ek kry nou eers kans om bietjie Kersfoto's op te sit. Dit was maar vanjaar 'n "stil" Kersfees op die familiefront, omrede Nelmari eers einde Januarie in SA moet wees vir universiteit, kon ons nie Desember en Januarie SA toe nie. Maar gelukkig vir ons familie-in-Christus wat ook sonder familie was, was hierdie Kersfees ook spesiaal.

Ou Kersaand is daar by ons huis heerlik Kersliedere gesing olv Elriza met Nelmari wat die boodskap gelees het. Sommer 'n hele klompie mense het opgedaag om saam Sy geboorte te herdenk.

Agterna was daar bietjie gekuier voordat elkeen na sy eie huis is vir geskenkies uitruil. Nelmari en Elriza het besluit dat aangesien ons min is vanjaar moet ons vir mekaar klomp klein geskenkies koop ~ hulle wou nie die boom laat leeg lyk nie :-) en ek vermoed hulle het nie gedink dat die boom so sou lyk nie.

Elriza se kat, Zibi (opgetel uit die vuilgoeddrom) was in sy element en het behoorlike inspeksie gehou van al die geskenkies onder die boom en vir groot vermaak gesorg.

Nelmari geniet sy spelery.

Toe die geskenkie oopmaak nie dadelik wil begin nie, het hy vinnig begin om te help.

Elke klein (en party groot) geskenkie word oopgemaak en geniet.

Toe die katte so speel tussen die papiere na die tyd het ek gewonder waar die gesegte "xmas-kat" vandaan kom.

Nou vir die nuwe jaar, nuwe uitdagings en nuwe dinge!

Mengelmoes van kleure en geure

2011-12-29T15:39:00.005+04:00

Ons kan die laaste week of twee glad nie kla oor die weer nie, dis regtig heerlik koel en in die lae twintigs ~ wat beteken dat mens net jou baadjie wil uithaal en dra want dis koud! Dus die regte weer om weer 'n besoek aan die Global Village te bring aangesien dit nie gedurende die somermaande oop is nie.

Alhoewel die park al 15 jaar bestaan (so lank soos ons hier is) is dit maar die derde keer dat ons daar gaan kuier en veral na 'n klomp bouwerk was ek nuuskierig om te sien wat daar gedoen is.

Hulle se dit is die grootste toerisme, vermaak en inkopie projek in die wereld .... natuurlik mens weet mos die ouens hou van grooter, beter ens. Ek's nie heeltemal seker van die feit nie, maar dat dit jaarliks meer as 6 miljoen mense trek en dit in die paar maande wat dit oop is, glo ek, want dis besig!!

Omtrent 25 lande het stalletjies, en dan bedoel ek STALLETJIES waar goed uit die land verkoop kan word. En as mens so instap en die kleurvolle items, materiale, matte, beddegoed, skoene, ens. ens. is so kleurvol uitgestal, stap mens baie moeilik daar verby sonder om iets te koop. Anders as my maatjies, kan ek dit natuurlik doen :-).

'n Plek waar die wereld bymekaarkom sodat mens kan koop en na opvoerings en uitstallings van die onderskeie lande kan kyk. Hier is die stalletjies van Spanje, Syria, Tunisia, Morocco en die Philippines.

Ja, daar is 'n Afrika paviljoen ook, maar jy gaan hard soek as jy SA soek. Dis Afrika en al die produkte wat mens maar voor die dieretuine en vlooimarkte kry. Mens het eintlik gehoop daar is so 'n bietjie "huis" iewers uitgestal.

Dis 'n baie feestelike atmosfeer en orals is daar klein opvoerings van danse en musiek van die verskillende lande.

Die mensgemaakte "rivier" wat deur die village loop waar mens op 'n abra kan vaar. Met al die liggies lyk dit vreeslik mooi. Neem kennis van die baadjies en stewels .... dis winter :-).

En altyd nog 'n tydjie om rond te soek vir 'n winskopie en ek moet erken dat party produkte wel goedkoper hier is.

Daar is ook 'n groot pretpark, maar die meisies het slegs op die "big wheel" gery om die liggies van bo af te kan sien.

Moeg geloop soek ons vir 'n lee bankie en die enigste een is op die "rivier". Maar ons word bederf met 'n pragtige watervertoning reg voor ons :-)

En so met die wegloop 'n Global Village-vertoning in die water en rook met laser .......

Hoop julle almal geniet nog 'n heerlike vakansie!

Liefde

Die tydjie voor Kersfees

2011-12-26T13:26:00.003+04:00

Die laaste paar weke veral die aanloop tot Kersfees was maar ernstig dol, ek's seker by julle ook en van blog was daar geen sprake nie. Hier is so 'n paar goedjies wat ons gedoen het :-).

Die vroue Retreat was 'n absolute noodsaaklikheid so voor alles en veral omdat dit 'n "stil" retreat is, waar ons baie min praat en net in Pa se teenwoordigheid tyd spandeer.

Elkeen het in afsondering iewers gaan sit en werk en later het ons bymekaar gekom om 'n handwerk item te maak.

Dit was werklik weer 'n geseende tyd saam met 'n paar ander vroue. Julle kan gerus hier bietjie meer daarvan lees.

Ons kinders het ook hard geoefen aan hulle Kersspel ~ van die jong volwassenes waar oa James, Leane en Nelmari by betrokke was, het ook deelgeneem.

Die aand van ons opvoering het baie ouers en vriende dit bygewoon. Ons het ook eetgoed verkoop om fondse vir die Namibia-projek in te samel ~ amper R8000 vir 'n eerste keer was ongelooflik.

Die kleintjies het ook Jesus se "verjaarsdag" gevier met 'n partytjie. Hulle het begin om versierings vir die boom te maak, en daarna het die jongmense en Elriza vir hulle vertel wat die betekenis van alles op die boom is voordat daar lekker geeet en gespeel is.

Ook by die kerk het die kinders 'n "kersopvoering" gedoen.

Anders as jare terug in die sandland, het ons orals die gevoel van Kersfees gekry.

Nog is dit die einde niet. Geniet die laaste week van die jaar!

Alles kom in rooi, groen, wit en swart

2011-12-11T15:46:00.001+04:00

Ons ry gisternaand na die Emirates Palace toe vir 'n Kersfees simfonie konsert en ek sien die liggies is nog almal op en die dorp lyk heel feestelik. Daar is 'n paar wat ek nog nie gesien het nie wat ek beslis moet gaan afneem.

Met al die feesvieringe van die land se verjaarsdag amptelik verby verlede week, lyk dit asof die mense dit nog so 'n klein bietjie wil vier en orals in die dorp is villas met vlae versier. Hier aan ons kant van die woestyn het party villas masiewe vlae.

Minder versierde motors in die strate, maar vir party is "versier"nie 'n woord nie, ek kan nie glo hoe die motors opgemaak is nie, blomme, ruikers, prentjies en enigiets wat moontlik kan.

Anders as by die huis is die winkelsentrums nie vir Kersfees versier nie, maar in nasionale kleure - maar dit gee alles nog steeds 'n feestelike gevoel. Foto onder regs was nog 'n "wereldrekord" aanslag. Die grootste landswapen gemaak van dadels. Ek neem aan die dadels is gekleur.

Dan natuurlik in die aand word alles "opgelig" as dit donker word en dit lyk so mooi. Het gisteraand die paleis se mure gesien en dit was werklik iets besonders. Selfs 'n motor versier met liggies :-).

Groot vieringe is op die 2de gehou by die sportsentrum gehou. Ek dink alles wat lankgenoeg stilgestaan het, is in vlagkleure geverf of verlig.

Die kersie op die koek was hierdie foto wat ek in die plaaslike koerant gesien het. Die goudvissies is ook met die vlagkleure geverf. (ek weet nie is dit dieremishandeling nie)

Sterkte met julle week vir baie die laaste voor vakansie, en ander wat met vakansie gaan veilige reis.

Liefde

Die woestynland word 40 jaar oud

2011-12-02T16:48:00.004+04:00

Elke jaar rondom 2 Desember, blog ek oor die woestynland en sy feesvieringe rondom hulle Nasionale dag. Ek wys die versierde motors, die geboue en liggies! Vanjaar het ek nog nie daarby uitgekom om regtig klomp foto's te neem nie - dis op die bucket lys vir die week.

Hierdie jaar is dit egter 'n spesiale viering want die land is 40 jaar jonk. Dis partykeer moeilik om te glo as mens sien wat hulle alles in die 40 jaar vermag het. En om te dink al die plaaslike mense ouer as 40 en selfs 50 het nog in die regte egte woestyn gebly en kamele gery en dit net nou die dag!

Ek dink hierdie land het met reg rede om groot fees te vier.

Een van my gunsteling plekke om hier af te neem is die groot moskee soos julle wat gereeld hier lees weet, en dit was een van die plekke wat deel van die vieringe is. 'n Laservertoning wat die oorlede Sheikh se visie dmv ligte wys. Hier is 'n paar foto'tjies daarvan.

Daar is twaalf tonele op die mure van die moskee gegooi wat die storie uitbeeld. Die eerste toneel was sy persoonlike gevoel oor die moskee en dit het gepaardgegaan met die swaai van ligte en klere orals oor die mure.

Dan was daar 'n toneel wat die verskillende patrone wat in die moskee gebruik is.

Die grootste kandelaar se patrone is ook gebruik en met 'n ander een die blomme wat groei simboliseer.

Ander tonele uit die hoofgebed saal is ook gewys en dan die koepels se kleure.

Palmbome was gewys wat groei verteenwoordig is oa ook gewys.

Kleure, lig, teeltonele en sterre is gebruik vir van die ander tonele.

Hierdie foto was in die koerant en wys die ten volle verligte moskee uit die lug .... werklik iets besonders. Sal na die naweek vir julle van die ander foto's en die-land-gaan-oorboort-stories wys en vertel.

Geniet julle naweek!

Vele kontraste

2011-11-29T09:37:00.006+04:00

Dit is seker tyd dat ek ophou "vakansie" in Namibia en die foto'tjies bere. Die Nel'le het ons natuurlik met 'n ompad lughawe toe gevat en ons het ons verkyk na nog meer kante van die land wat ons nie geken het nie. Die eerste stop was Hentiesbaai ... En nou ja die van julle wat my ken, weet ek dood oor die see en hier in die klein vakansiedorpie vir vissermanne kon ek my verkyk aan die see en die sonsondergang.

Hentiesbaai het 'n lang geskiedenis wat begin het toe Dias rondom 1488 klomp vis daar gevind en hy dit die Kus van die Vis genoem het. Maar sy naam het hy gekry van 'n majoor Hendrik "Henty" van der Merwe wat die plek in 1929 "ontdek" het terwyl hy vir water gesoek het. Hy het al langs die Omaruru rivier gekom en later gedurende 'n Kersfees 'n klein houthut naby die rivierbank gebou wat toe bekend geword het as Henty se baai en later 'n vakansieplek vir baie, met baie vis vir die vissermanne.

In 1951 is die erwe gesoneer en huise het begin opskiet met 'n lighuis wat mense teen die gevaarlike kus waarsku, al lyk dit nie so op die foto nie. 'n Paar jaar later is die hotel gebou en die dorp het ontwikkel :-). Die huisie langs die see is hoog op die duine gebou en dit het 'n besonderse uitsig.

Alhoewel daar baie ontwikkel aan die gang is, is dit nog 'n "klein" dorpie met 'n unieke informele karakter. Die huise het snaakse name, meestal in Afrikaans, die strate loop nie in blokke soos mens gewoond is nie, daar is geen verkeersligte nie en daar is soutpaaie. Hulle waarsku mense egter dat die verkeersman sy werk baie ernstige opneem veral as mens nie die padreels nakom nie - en dat mense versigtig moet wees vir die twee spoedwalle!

En dan het ons hier in Abu Dhabi gespog met ons sand golfbaan .... en Hentiesbaai het ook een. Uitgele in die droe loop van die Omararu rivier, 'n 9 putjie van amper 3 km lank. Dis 'n baie gewilde speelplek vir die golfers in die vakansie en gedurende Desember is daar ook 'n groot golftoernooi. Vir die van julle wat graag op 'n sandbaan wil speel en dink Abu Dhabi is te ver, probeer Henties.

Nog 'n bekende landmerk van die dorp is die "Galg" wat deur twee dorpenaars opgerig is met die woorde "'n Gebrek aan selfdissipline is my grootste skande" Op die kennisgewing word mense ook gewaarsku teen rommelstrooi. Die galg was bedoel om as waarskuwing te dien vir morsjorse en vandale oor wat met hulle gaan gebeur as hulle gevang sou word :-).

Oppad Swakopmund en Walvisbaai toe, ry ons verby die dorpie Wlotzkasbaken. Hulle noem dit 'n vakansiedorp, maar dis 'n baie "eksklusiewe" plek vir blanke Duitsers en volgens die inwoners in ander mense nie baie welkom daar nie. Die dorp is vernoem na 'n Paul Wlotzka. Daar is omtrent 100 erwe en die mense het GEEN elektrisiteit ens. nie. Water word in watertenks opgegaar en die wat nie sonpanele het nie, gebruik lampies. Dit lyk eintlik so met die verbygaan na 'n spookdorpie, maar die mense is blykbaar baie aktief besig om met die regering te baklei om alles te hou soos dit is.

Orals oppad kan mens sien dat visvang groot is, want mense staan sommer so langs die hoofroete en visvang.

Ons gaan maak vinnig 'n draai in Walvisbaai voordat ons omdraai Swakopmund toe.

Gaan julle nie nou 'n geskiedenis les oor die plek gee nie, behalwe dat dit 'n vakansiedorp is met
baie interessante boustyle.

Die wou Woermannhaus met 'n toring is in 1906 gebou en vandag is dit 'n biblioteek. Ons loop ook lekker in hulle "mall" rond en besoek die Brauhass vir die van julle wat dit so graag Abu Dhabi se een besoek :-).

Die pad terug ry ons verby die hoe sandduine wat wys dit is ook 'n woestyn.

Die soutpad tussen die woestyn en see.

'n Interessante koffiewinkel wat ek weet 'n paar van my blogvriende oor mal sou wees :-). Kyk net hoe word die toilette aangedui. Ek is nie 'n groot sushi fan nie, dus het ek van hulle nota teen die muur gehou. "In Swakop we have a word for sushi : bait".

Nog van die geskiedkundige geboue in die dorp.

Dan die laaste stukkie pad waar ons verby nog 'n paar winkeltjies ry.

En nog 'n "trots" van Namibia, die Spitzkoppe. Hierdie "kop" en die hoogste punt omtrent 1784m bokant seevlak. Ons het nie by dit gestop nie, maar hulle se daar is heelwat boesmankunswerke. Hierdie kop is die afgelope 100 jaar slegs deur 'n handjievol mense suksesvol geklim

Ons laaste koffiedrink voor Windhoek en ek onthou ek het nog nie namens Nelmari 'n creamsoda gedrink nie. Ons dink 'n float sal die ding doen en moes lag vir die bediening daarvan. 'n Bakkie roomys, blikke creamsoda en lee glas ~ maak jou eie float :-). Weereens geniet ek die manier waarop hulle die verskillende kleedkamers aandui.

Die trippie is nou amptelik klaar, net 'n paar verslaggies wat aangestuur moet word en dan begin ons in alle erns voorberei om 'n groep werkers iewers in volgende jaar soontoe te neem om te gaan werk by die projekte wat ons kon identifiseer.

Niks kan ook mooi wees

2011-11-23T07:20:00.003+04:00

Selfs in die middel van ons "jaar" is almal besig om die einde-van-die-jaar-ek-het-vakansie-nodig-gevoel te kry. Lekker klomp goed wat mens besig hou en ek kry nie tyd om die blogs op datum te bring nie. Partykeer wonder ek of dit nou regtig nodig is om so gereeld my foto-dagboek op datum te hou.

En dan lees ek vanoggend 'n stukkie wat se, elkeen "worship" God op 'n verskillende manier. Party sing, ander verf, ander bou, ander weer deur kreatief te wees, sommiges mediteer, ander dink, party diens .... julle kry die boodskap?

Ek dink vir myself een manier waarop ek kan worship in iets wat ek regtig geniet, is "worship deur die kamera lens". Ek's nie goed nie, en daar is nog baie om te leer, maar as ek so deur foto's kyk wat geneem is, kan mens God se hand en Sy Skepping in alles sien.

Vanaf Outjo tot by Hentiesbaai, het ons deur baie niks gery, maar ons kon die stilte hoor en Sy grootheid sien.

Hierdie is 'n "bushalte" op 'n "hoofroete" grondpad. As mens so kyk dan is die afleiding dat reen nie baie gereeld hier val nie.

Reg in die middel van waar daar baie niks is, staan hierdie winkeltjie met de naam "Hou moed". Ek wonder hoe hulle die naam gekies het. Waarvoor wil/wou hulle moed hou?

Die winkel se bure .... het hulle moed opgegee? Die boom het duidelik nie.

Water bring altyd hoop.

Partykeer is dit die pad wat die minste gebruik word, presies die pad wat mens moet vat.

Die eerste mens wat ons op die pad teekom. 'n Donkiekar met mamma-hond en haar babatjies op.

Nie lank daarna nie, sien ons die pad is eintlik besig want ons kom nog 'n padverbruiker tee.

Die pad loop dood in 'n rivierloop .... dis so mooi.

Hierdie mense het nesgeskop aan die voet van die koppie... Ons het met 'n 4x4 gery en ek wonder hoe hulle oorspronklik met die karavaan daar gekom het.

En dan in die "harde" woestynwereld orals die stalletjies waar klippe verkoop word en baie hulle bestaan mak.

Is daar in enige van die foto's een waar jy God se handewerk kan sien? Ek dink as mens kyk, sal jy dit orals en enigeplek sien - en met die kamera en foto's kan ek myself weer daaraan herinner.

Ons maak nog steeds kennis met nuwe plekke

2011-11-18T02:44:00.002+04:00

Na die reservaat slaap ons oor by 'n tent-lodge Monjila so 30km van die hek af en dis 'n heerlike ondervinding.

Ons is die enigste mense die aand daar en word lekker bederf met aandete. My tent-maat vir die aand besluit ons slaap met oop vensters en gedurende die nag is sy heelpartykere wakker met al die diere-geluide. Sy vertel nou vir almal dat tannie Sandra nie verskriklik belanggestel het in haar "luister tannie" nie, en net deur die slaap geantwoord het "ja ek hoor".

Weereens is die sonsondergang verskriklik mooi en die "klein pastoortjie" soos die mense van Outjo haar noem, neem baie daarvan :-).

Die volgende oggend moet daar vroeg gery word, maar nie voordat Elriza kans kry om haar preek vir later die oggend deur te gaan nie. En hoe lekker kan dit wees om sommer so tussen die grootheid van Sy Skepping dit te sit en doen nie. Daai bok het sommer oppad terug langs die pad oor die heiding gespring en ons kon hom sommer in die ry vang.

Terug word daar huiskerk diens gehou en die volgende dag is nog vol met beradings en die aand wys ons vir die mense foto's van waar ons vandaan kom. Ons groet die dorp en sy mense wat in so 'n kort tydjie diep in ons harte gekruip het.

Voordat ons terugvlieg word die pad Windhoek toe aangepak deur 'n paar plekke wat ons net moet sien. Kyk hierdie Namibiers is baie trots op hulle woestyn .... En ons is nie een oomblik spyt daaroor nie. Wat ons ook hier gesien het, is dat mens by elke dorpe moet stop vir koffie want hulle is ver uitmekaar uit. Volgens Paul, kan Vicky 'n twee uur roete in sewe uur doen met al haar koffie stoppe :-)

Koffie by die Vingerklip lodge waar ons uitkyk oor die 35m hoe Vingerklip wat ook as die "Kalk kegel" of "limestone skittle" bekend staan. Hierdie baie bekende landmerk is baie jare terug gevorm deur die erosie van die Ugab rivier. Die lodge het 'n wonderlike uitsig op die klip. Bo in die middelste foto is die Eagle's Nest restaurant want mens kan besoek as jy die trappe op die regterkantste foto klim. Die uitsig is blykbaar die moeite werd na al die klim.

Die swembad was baie aanloklik in die hitte. Aan die anderkant van die klip is die Ugab terrace lodge wat op die plato gelee is. Vicky vertel dat daardie donker merke op die berg die plekke is waar die watervalle is tydens die reenseisoen. Mens kan net dink hoe dit dan daar moet lyk. wo kry ook kans om van die semi-nomadic Himba mense foto's te neem. Hulle is hoofsaaklik van die Kaokoland en smeer rooi klei en dierevet oor hulle lyf om hulle van die son te beskerm. Hierdie tradisie word al vir geslagte geval. Hulle smeer dit ook op hulle hare en vir "mooi lyk" word "koei-sterte" aan die onderput vasgemaak.

Alles is so 'n amazing ondervinding en ons was baie opgewonde oor wat die res van die rit inhou, maar daarvan vertel ek volgende keer.

Lekker naweek almal van julle!

Eerste besoek aan Etosha

2011-11-15T13:30:00.003+04:00

Ek het omtrent lanklaas geblog en dis seker tyd dat ek my foto dagboek op datum bring. So tussen ons "werk" in Namibia is ons ook lekker bederf en kon ek vir die eerste keer die Etosha Nasionale Park besoek. Outjo is redelik naby aan dit, en die pad deur die dorp is lyk my die pad wat almal moet ry as hulle na die Park toe gaan.

Ons was baie opgewonde en die eerste diere wat ons sien .... leeus! Dit was ook die laastes toe ons later weer uitgery het. Waar die rooibokke in die Kruger Park orals is, was dit met ons besoek aan Etosha die jakkalse - hulle was omtrent orals!

Dit lyk beslis nie soos iets wat ek al gesien het nie en die plantegroei bestaan hoofsaaklik uit grassoorte, savanna en natuurlik Mopanie bome.

Etosha beteken "place of dry water" en hulle het 'n groot pan waar die diere kom water drink - as daar water is.

Ons het een van die kampe besoek, Okaukuejo en ek was baie beindruk. Deel van die kamp is 'n groot watergat met heelwat plek waar mense kan sit en kyk na die diere.

Natuurlik ook 'n baie veilige vliegveld met die sekuriteitjakkalse aan diens.

Die ou grootte was alleen en het vir ons groot vermaak verskaf terwyl hy stadig oor die pad gedrentel het.

En soos altyd was die jakkals gou by om hom geselskap te hou.

Alhoewel daar baie diere in die park is/was, het ons glad nie groot troppe gesien nie, maar darem soorte en die rede is hoofsaaklik die groot brand wat driekwart van die reservaat afgebrand het.

Hier kan julle sien, die foto's is nie swart en wit nie, maar met die zebras in die gebrande stukke lyk dit so. Selfs die springbokke was swart van die roet. Die brand het verlede maand gebeur en mense vertel dat diere in vlamme gevlug het en toe geskiet moes word.

Dit was so lekker om weer in 'n reservaat rond te ry en ek hoop dat ek weer 'n geleentheid sal kry. Ek glo ook dat met reen die groot gebrande stuk grond, binnekort mooi groen sal wees.

Lekker week vir julle

Elke dag iets nuuts

2011-11-05T20:40:00.006+04:00

Ons tydjie in die klein dorpie van Outjo is lekker besig. Die hoofdoel van ons besoek was om te kyk na moontlike projekte waarmee ons in die toekoms kan help en aan gaan werk en terwyl ons dit doen, is daar ook bykans al om die twee uur berading wat gedoen word.

Iets waarvan ons net nie genoeg kry nie, is die lekker buitewees en wakker word met al die dieregeluide en selfs "Drummer" (die great dane) wat ook wil he Elriza moet opstaan en kom speel. Ons ontmoet die twee dogtertjies wat ons kindergroep "aangeneem" het en kuier lekker saam met hulle en met een van die vroue selgroepe in die dorp.

Tydens ons tydjies saam met vroue, kinders en tieners van die dorp ervaar ons Outjo. 'n Klein dorpie waar daar baie werkloosheid en seer is, maar ook 'n omgee vir mekaar. Na die paar daggies kan ons en die bakkie nie juis dorp toe ry sonder om heeltyd vir almal te waai en groet nie. Almal weet by noual van ons en ons voel soos ou vriende :-).

Ons besoek die Maarssens Boesmanskooltjie. Hierdie skool is oorspronklik gestig om wees en straatkinders 'n plek te gee waar hulle kan leer. Ons is beindruk met 'n baie dinamiese skoolhoof wat vir "haar" kinders net die beste wil gee. Die skool het so 400 leerlinge waarvan meer as 200 kinders sonder ouers is, met die res van baie arm ouers. Maar die skoolgebou word so netjies gehou deur die skool en gemeenskap. Een van die projekte waar ons graag mee wil help volgende keer is hulp met die inrig van 'n kombuisie. Op die foto's kan julle sien hoe netjies die skool instand gehou word, bo regs die swartpot waar die kinders se een maaltyd van die dag ...pap gemaak word, onder links die boom waar hulle sit en eet in die hitte en regs onder die sportveld.

Die kinders is so geesdriftig om te leer en die onderwysers probeer met die bietjie hulpmiddels wat hulle het klaar te kom. In een van die klein klassies het die juffrou die klaskamer klein hoekies gemaak waar kinders oa kan leer van hulle self versorg, mediese versorging en kos koop. Daar spesifiek is ou en lee blikkies en boksies sodat die kinders kan leer wat om te koop. Dit was nogal sleg om te sien dat die blikkies bv ou gebruiktes is wat reeds oopgemaak is en dus die kleintjies lelik kan sny. Die skool het ook 'n bid tuintjie.

Ons word ook bederf met 'n heerlike wildrit by een van die lodges en Elriza help met die voer van die volstruise en die jagluiperds ... laasgenoemde darem op 'n afstand.

Dis 'n wonderlike ervaring.

Ons kry ook weer kans om by die skool te gaan help en kos aflaai en spandeer baie tyd in die "tee/biertuin" op die dorp waar ons baie mense ontmoet vir koffie en gesels voordat ons met hulle kinders praat. Ek dink ook ons kry byna die "onmoontlike" reg om vir 'n besige, lewenslustige, aktiewe Vicky moeg te kry :-).

Dit is mooi wereld hierdie en ons word regtig gebless om alles te kan ervaar.

En die "werk" begin

2011-11-01T08:43:00.011+04:00

En na 'n heerlike rustige Saterdag besoek ons die volgende dag die plaaslike NG kerk. Die hele gemeente daag in rooi hemde by die kerk op en die beste wat ons kan doen is wit, dus sien hulle gou wie is die "nuwe" mense in die dorp. Ons is gebless om op die Sondag die kerk vir die eerste keer in 'n baie lang tyd volgepak te sien en die diens was baie besonders. Ons kry so 'n indruk oor die dorp en sy mense en kan sien dat dinge werklik aan die gebeur is hier. Moet byse ek het lanklaas soveel mense hoor Afrikaans praat :-). Sondagaand is dit Elriza se beurt om in die kerk te preek en ons maak ook kennis met Vicky se plaasbakkie ... wat vir baie pret sorg want ons moet mooi voor in pas.

Die volgende dag is dit so besonders om wakker te word met al die dieregeluide en daar is kans om met die plaaswerkers te praat. Maandagaand praat Elriza met die tieners en deel haar getuienis en die praatjie word baie positief geneem. Daar is geen kans om daarna huistoe te gaan nie, want sy word oorval met tieners wat wil praat. Dit het voortgegaan tot laat in die aand. So tussen al hierdie dinge het ons ook so bietjie met van die inwoners in die dorp gepraat en berading gedoen. Vicky verjaar ook intussen en haar vriende reel 'n ontbyt by een van die lodges en ons kuier baie lekker saam. Almal kry die geleentheid om hand by te sit om die ontbyt te maak. Ons kuier vreeslik lekker hier op die dorp en maak baie nuwe vriende. Dis regtig 'n spesiale plek hierdie :-).

Ons geniet en ervaar die dorpie

2011-10-28T09:33:00.007+04:00

Wat presies wil julle he ons moet in Outjo kom doen was 'n vraag wat ek baie gevra het. Die antwoord vir iemand soos ek wat hou van vooruit beplan was nie eintlik bevredigend nie "kom, bring alles saam wat jy kan en dan kyk ons hoe en waar" want hier is baie om te doen. Ek het mooi op die kaart gekyk waar die dorpie is, maar niks kon ons voorberei op wat ons die afgelope week al ervaar het nie. En natuurlik moes alles in 'n kort tydjie gedoen en gebeur. Ons is vinnig in kennis gestel dat die eerste dag ons die Kanker 5 km moet stap - wat dan ook 'n geleentheid is/was om die dorpie se inwoners te ontmoet. Almal, behalwe ons natuurlik, was in pienk en ek het lanklaas soveel mense bymekaar hoor Afrikaans praat. Ek dink dat 'n groot presentasie van die dorpie se mense deelgeneem het en Elriza kon ook tydens die wedloop met van die jongmense kennis maak. Die res van die dag is op die plot deurgebring en het ons die buite wees geniet! Drummer die Great Danes moes gebad word en dit het vir groot vermaak gesorg. Hierdie ou het net heeltyd uitdrukkingloos voor hom uitgestaar en ek wonder wat hy gedink het. Wanneer hy wel weggestap het, het dit heelwat gekos om hom weer by die waterpyp uit te bring. Orals op die grond is diere en hul babatjies en selfs die poue wat Vicky hans grootgemaak het, kom kuier en eet bietjie van Drummer se kos. En het ek al gese ons geniet die buitewees en groenigheid? .... Ons geniet die buitewees, groenigheid en al die diere verskriklik. In die laatmiddag is daar selfs geleentheid om lammers bottel te gee. Ons geniet dit en sien uit na die "werk" wat die volgende dag begin.

Lekker naweek vir julle!

'n Avontuur begin

2011-10-25T11:50:00.008+04:00

Groot opgewondenheid om die uitreik na Namibia te begin en nog meer toe ons hoor dis maar 'n klein vliegtuigie wat vanaf Johannesburg af Windhoek te vlieg. 'n Maksimum van 37 en ons kan lekker uitkyk oor alles. Daar is selfs party van ons wat kans kry om aan 'n boodskap of twee te werk. Wat ons nie geweet het nie, is dat die vliegtuig eers op die besige Walvisbaai lughawe gaan land en vir 'n paar minute oorstaan voordat 7 van ons verder vlieg. Na Abu Dhabi en selfs Johannesburg lughawens is dit ons eerste indrukke van Walvisbaai s'n. Windhoek lughawe was nie veel groter nie, miskien net die grootte van die vliegtuie. Paul en Vicky kry ons op die lughawe, nadat ons eers bietjie gesukkel het om die visum stempel in ons paspoorte te kry. Ons eet lekker middagete saam met nog ander in Windhoek en toe die langpad Outjo toe. Die padmark in Outjiwarongo is toe vir die middag - nie dat ons regtig kano's wou koop nie. Laat eers in Outjo waar ons heerlik buite langs die vuurtjie kon sit en braai. Lank laas wat ons so buite kon kuier en sterrekyk ... en ons sien vreeslik uit vir wat in die volgende week voorle.

Ek deel dit gou

Tel 'n kerkgebou punte?

2011-10-10T08:30:00.013+04:00

Altyd lekker vir my as ek op iets nuuts in Abu Dhabi afkom wat ek nog nie vantevore gesien het nie. Nou 'n moskee in hierdie dorp is glad nie "iets nuuts" nie, want elke straathoek het omtrent een, maar hier by die derde sandduin in die woestyn is hulle nog relatief skaars. En om eerlik te wees, kyk mens hulle hul so half en half mis omdat almal maar min of meer dieselfde is en omdat dit nie 'n plek is wat ek besoek nie.Natuurlik het ons al by die oudste een in die UAE gaan besoek afle (400+ oud) en loer hoe dit binne lyk. As julle meer daarvan wil sien kan julle hier gaan lees. En die mees indrukwekkendste en groot ene. Alles hier is groot, vanaf die mat en indrukwekkend en duur en grootste koepel en lig selfs in die aand.

Hulle het selfs bietjie moderne begin gaan met van die moskee ontwerpe, maar die een wat ek hierdie week gesien het, net so 'n klipgooi van ons af by duin 4 het met die eerste sien na een van die kerke by die huis gelyk. Jinne sou dit nie lekker wees as ons kerke hier daardie tipe geriewe gehad het nie? Iemand se boustyle word deur mense en omgewing beinvloed ~ sou dit waar wees?

Ons klein kerkie wat nou onlangs van die eiland af begin het, (die op die eiland een het darem 'n groot kompleks wat 21 kerke gebruik) word gehou in 'n Arabiese restaurant. Ek wonder of die mense gedurende die week dis 'n kerk op Vrydae oggende :-). So dankbaar dat die gebou en plek nie saakmaak wanneer ons God wil worship nie.

Lekker week vir julle!

Liefde

Lekker vuil hande

2011-10-04T11:20:00.004+04:00

Dit voel omtrent soos 'n ewigheid dat ek laas geblog het. Intussen het al ons groepe en aktiwiteite begin met die nuwe jaar wat middel September afgeskop het. Vir alles wat in ons groepe gebeur kan julle hier gaan loer. Ek het ook iewers al genoem dat ons beplan aan 'n uitreik in Namibie en met die vliegtuigkaartjies wat bespreek is, kan ons ook nou besig en opgewonde uitsien na die trippie. Nie heeltemal seker wat alles daar vir ons voorle nie, maar die hoofdoel is om te gaan uitreik in die gebiede waar veral ons kinders sukkel en om hulle van Jesus se liefde vir hulle te gaan vertel. Dan ook om te kyk na verskeie projekte waar ons jongmense in die nuwe jaar kan gaan werk. Ek dink opgewone is ligtelik gestel, dis soort van 'n afwagting ... want daar is/gaan hope geleentheid wees waar ons kan werk. Maar verseker sal julle van alles vertel word.

Nelmari en Elriza het ook weer hulle pottery klasse begin en die vorige handwerk het pragtig uitgekom en word in beide huise reeds gebruik :-). Nelmari het vreeslik uitgesien om op die wiel te begin en verlede week was dit tyd.

Sy het sommer gou-gou agter die tegniek gekom en gou-gou 'n silinder begin maak.

'n Mens kan maar lekker vuil raak en die meisies was behoorlik vol van die klei na die tyd.

Baie tevrede met wat sy regkry kan mens sommer sien.

Intussen was daar nog 'n klas en na Namibie sal ons kan sien hoe die bekers en goed lyk nadat hulle behandel en geverf is.

Geniet die week!

Maanlig kayak

2011-09-23T08:54:00.002+04:00

Die Abu Dhabi jaar het begin! En met 'n bang want ons is lekker besig met al die groepe en hulle aktiwiteite.

'n Paar van die jong volwassenes het kans gesien om die laaste bietjie van die hitte aan te durf en weer te gaan kayak. Natuurlik is dit "koeler" in die maanskyn en die water is net louwarm ipv kokend.

Hulle luister mooi na die veiligheidsreels want al is dit windstil, gaan hulle nog steeds op die see uitroei.

Elriza spring weg met die dorp se liggies op die warm.

Is dit 'n benoude kyk Nelmari? Dis mos nie die eerste keer wat jy dit doen nie? :-)

Die hele groep op hulle kayake oppad die diepsee in.

Twee uur later en hulle is terug ...

Kyk net hoe nat is hulle klere, en dis nie omdat hulle in die water geval het nie .... dis die humiditeit.

Dit kon nie so erg wees nie, daar is nog glimlagte orals.

En nou gaan ons spring. Een ...twee...drie!!! (Die sprong sal op die groepblog wees)

'n Lekker begin vir die jaar!

Amper naweek vir julle, geniet dit!

Waar bou die wyse man nou weer?

2011-09-15T07:56:00.003+04:00

Kinders dink baie letterlik en die figuurlike boodskap van bv ‘n liedjie sink nie noodwendig in as hulle dit sing nie. Meeste van ons het op een of ander stadium daai liedjie van “die wyse man” wat sy huis op die rots bou gesing. Kan jy onthou watter prentjie jy in jou kop van die liedjie gehad het? My prentjie was van ‘n groot sterk rots op die strand waarteen die branders geslaan het, maar my huis was veilig. Ek dink hier in die woestyn kan daai woorde heeltemal ‘n ander prentjie word.

Behalwe vir groot, hoe, blink, indrukwekkende woonstelgeboue, is hier ook pragtige villas. Party klein en ander heelwat groter met baie ruimte. Hierdie kan van die sandduin waar ons bly, skiet daar elke dag nuwe villas op. As die SAffers hier kom en blyplek soek, is een van hulle vereistes gewoonlik ‘n ou plekkie om te braai ook, so mens soek villas nie woonstel nie.

So ‘n paar dae terug oppad na Charmaine toe, ry ek stadig verby een van die klomp villas wat hulle hier bou en kan ampertjies nie my oe glo nie.

Kyk die bouwerk.

Die openinge word sommer met klippies opgevul. G’n wonder die huise kraak so nie. Hulle word net netjies toegepleister en dan kyk ons almal met verlangende oe na die mooi villas en lekker spasie vir 'n braaiplekkie.

Maar mens kan nie altyd dingetjies toepleister en wegsteek nie, op ‘n stadium val alles inmekaar.

Hierdie villa so ‘n blok van ons is hulle besig om “reg” te maak – sommer net die krake toe te pleister dat niemand sal weet dit het so gelyk nie.

My nuwe prentjie van die liedjie is dus nou bietjie anders. Die verstandige man bou sy huis op 'n rots (fondament), maar die dwaas oorweeg nie eers die risiko's en uitdagings wat sy huis in die toekoms sal moet trotseer nie. Hy sien net die oomblik raak en wil so gou as moontlik intrek met geen sekerheid dat die huis die toets van die tyd sal deurstaan nie.

By ons breek die naweek vandag aan. Lekker week vir julle!

Laaste stuiptrekkings van die vakansie

2011-09-10T11:18:00.003+04:00

Die hitte van die woestyn en die ongelooflik besige maar opwindende wegspring van die nuwe jaar hier hou ons warm en besig :-) en tyd vir blog is daar ampertjies nie. Dis reelings en beplanning vir die kinderbediening, vroue retreat, kamp, groepe wat begin en ander lekker dinge soos 'n jeugsentrum wat begin gaan word en 'n uitreik aksie na Namibia wat nog gefinaliseer moet word. Laasgenoemde is iets waarna ons baie uitsien en die behoefte daar is groot, maar ons moet binne die volgende tien dae nog fondse daarvoor kry.

So met al hierdie dinge kan ek nog so 'n bietjie aan die vakansie herinneringe vashou. Ek loer so bietjie wat het ek nog nie op my foto-dagboek gesit nie, en sien dat Nelmari regdeur die vakansie 'n "tema" gehad het..... DIERE.

Maak nie saak waar en wanneer ons iewers was nie, sy het die diere soos 'n magneet aangetrek. Die kat op Plettenbergbaai het gou gesien hier word daar lekker aandag uitgedeel en Rene se ou grote het self van 'n ore-krap gehou.

In butterfly word het die apie haar uitgesoek om te kou en die pappagaai was ook heel gemaklik om op haar arm te sit en eet.

Die eende het ook nog 'n eiertjie kom le.

By die dieretuin kan mens nie sommer net aan die diere vat nie, maar as en wanneer die geleentheid hom voorgedoen het, was Nelmari daar om dit te gebruik.

Lyk amper asof hierdie ou gesmeek word om te kom kennis maak.

Ganse het kom geselsies aanknoop ...

En die donkies by Eseltjiesrus het almal kom aandag soek.

Hierdie ou bok het ook nie 'n probleem met ore krap nie.

Die honde in die restaurant het haar ook kom opsoek vir bietjie aandag (nie dieselfde Great Dane as op boonste foto nie).

En net as mens dink sy het genoeg gehad van donkies, is die klomp naby Dassiesfontein vinnig daar om bietjie aandag te kry.

Gelukkig het sy nie ingeskryf om veartskunde te swot nie, want dan sou sy al die diere in die koshuiskamer wou aanhou.

Geniet die rugby en mag die beste span more wen

Go Bokke!

Was so lekker

2011-09-03T11:47:00.003+04:00

Dis lente in Suid-Afrika en hier tussen die duine het die sandstorms die herfs heeltemal verjaag en ons kry nog warm, baie warm!!!!

Lekker om darem so deur die vakansie foto's te gaan en die mooi van ons land te sien en sommer van hulle op my foto-dagboek te laai.

Een van ons draaie was in die rigting van Darling en ons kon ook vinnig by Evita se kuierplek stop. Alhoewel dit toe was, was daar wel 'n heerlike klein restaurantjie op die dorp oop vir ontbyt.

Vir winterweer was ons regtig geseend met heerlike sonskyn sodat ons die see en uitsig kon geniet.

Hier gebeur alles teen 'n hiper-rustige pas ... Van die grootste verkeer is soggens half tien by die winkel, wanneer die warm brood uit die oond kom.

Die kinders het dit geniet om bietjie "koeler" aan te trek en sommer verspot te wees.

Daar is tot na sonsondergaan op die strand rondgespeel.

Mis die see wat ruik en die heerlike koel warm weer.

Heerlike wintersdag

2011-08-29T09:10:00.002+04:00

Tydens ons paar daggies in Johannesburg is daar 'n paar opsies genoem waarnatoe ons kon gaan, aangesien Nelmari nog nooit daar was nie (elk geval nie waarvan sy kan onthou nie). By die noem van dat daar 'n dieretuin is, was sy al opgewonde en daarom is sy die een gewapen met die kamera hierdie keer :-).

Ekself was ook nog nooit daar nie, ons het maar meestal Pretoria dieretuin besoek. Nie die mooiste tyd van die jaar wat groen betref nie, maar met die bloeisels en 'n heerlike sonskyndag was dit 'n heerlike uitstappie.

Die dieretuin se geskiedenis begin reeds in 1904 toe die grond aan hulle geskenk was en eers in 1960 rond het hulle hokke begin bou waar diere in soort van natuurlik omgewing kon bly. Dit lyk asof daar baie gereeld nog hokke opgegradeer word. Hierdie beer het bietjie gefrustreer in sy omgewing gelyk, alhoewel hy 'n pragtige hok het

Nelmari het elke liewe dier of diertjie, wat sy gesien het afgeneem, van die voels tot die groot ou olifant.

Hierdie ou groot "karperd" was 'n treffer by die meisies want hy het die aandag vreeslik geniet.

Die ouens in die hokke was maar lekker lui in die wintersonnetjie.

Ons self het die son geniet en lekker gesit en boerewors rolletjies eet en rus.

Die poue was regtig uit om al die vroue te beindruk en het heerlik vir die kamera 'n vertoning opgesit.

Natuurlik soos altyd kan mens lang tyd by die apies spandeer.

So klein soos hulle is, het die meerkatte almal groot pret verskaf met hulle "show" vir die kamera. Dit was 'n heerlike dag om sommer so tussen die diere te kuier.

Net so voor ons terugvlieg Abu Dhabi toe, het ons ook by die Moyo restaurant by Zoo lake gaan eet. Die meisies wys hulle geverfte gesigte ....

Mooi week vir julle almal!

‘n Wonderlike geleentheid

2011-08-22T07:49:00.003+04:00

Net so na die kuiertjie in die Kaap het ek en Nelmari 'n wonderlike geleentheid gekry om saam met Elriza en Charmaine by 'n projek in Johannesburg te help. Sonder om die hele storie te vertel .... kyk gerus hier vir die storie.

'n Pastoor in Johannesburg het 'n behoefte/nood raakgesien om 'n kleuterskool in 'n moeilike gebied te begin. Die ouers het vroeg soggens gaan werk en met die ouer boeties en sussies op skool, het 6 jariges partykeer na kleiner boeties en sussies gedurende die dag gekyk. Vir die skool het sy net 'n gebruik van 'n ou koue slaghuis kon kry en met hulp is daar later matte, stoeltjies en oa tafels aangekoop. Die plek is regtig soos 'n yskas en met die koue weer in Johannesburg het ons onsself behoorlik warm gebewe.

Die eerste dag het ek en Elriza met die leiers van die skool en omliggende kleuterskole gewerk en hulle oa bekendgestel aan 'n oulike boek waarmee hulle deur kleure die kinders meer van die evangelie kan leer.

Terwyl ons besig was het Nelmari en Charmaine vir die kleuters nuwe liedjies geleer en die volgende dag is een van die lessies ook met die kinders gedoen. Maar gaan lees gerus die hele storie.

Dit was 'n wonderlike geleentheid om te sien hoeveel passie die leiers het wat met die kinders werk en hoe hule met 'n sagte woorde en liefde nie net se nie, maar ook demonstreer dat Jesus vir elkeen van hulle lief is. Ek moet by se dat ek nog nooit 'n groep kleuters so gehoorsaam en in 'n roetine gesien het nie.

Dankie julle dat ons ook kon deelwees hiervan!

Lekker by die see

2011-08-17T12:50:00.003+04:00

Die weer in SA het ons regtig vanjaar uit ons sokkies gebless. Wanneer ons by die huis gebly het, was dit lekker koud en nat met heerlike reen en wanneer daar 'n uitstappie beplan is, het ons koel maar sonskyn weer gehad. Ons kon regtig nie beter vra nie.

Net so voor William se terugvlieg Bloemfontein toe het ons ook kans gehad om bietjie in die Kaap self rondteloop. Die dag is afgeskop met 'n ontbyt in Bloubergstrand saam met tannies en 'n niggie.

Dit was by die Moyo restaurant in Blouberg en natuurlik het almal se gesigte 'n prentjie opgeverf gekry. William het geen probleem gehad as die enigste haan onder die henne om ook geverf te word nie.

Soos gewoonlik wanneer die tannies teenwoordig is, is daar baie fun gehad so tussen die etery deur. (Tannies meer foto's op die familieblog).

Nelmari wou gaan putt-putt en ons is Seepunt toe waar ek self jaaaaarreeee terug gereeld gespeel het. Ek was so bly dat hulle liewers buite as in 'n mall wou wees. Aan die einde van die middag was William en Monica se name op die bord as die laagste tellings van die dag. Daar was nie 'n veteraan telling nie, anders kon ek dit maak :-).

Aangesien hulle nou te groot is vir die blou treintjie waarop hulle soveel pret gehad het as klein kindertjies, het hulle besluit om die maze aan te durf. Vir 'n slag was hulle sonder die mammaratzi maar in haar plek iemand nog baie erger .... will-i-am-ratzi!

Op Nelmari se lys vir SA was ook 'n draairoomys met flake en gelukkig kon ons dit vandag ook af tik. 'n Heerlike dag saam met die kinders!

Liefde vir almal

'n Bietjie geskiedenis in die veld

2011-08-08T09:03:00.002+04:00

Na 'n paar heerlike koue dae met reen, is daar eintlik weer 'n bietjie sonskyn en 'n kans om een van die plekke op my lysie te gaan besoek.

Die iKhwa ttu is 'n plek waar mens meer van die SA San of Boesman menses kan leer en sommer met die inry by die hek is ons al opgewonde toe die bokke sommer so voor die motor oor die pad verby loop.

Die kultuursentrum is 'n pragtige ou huis met 'n moderne ontvangs en 'n lekker warm kaggel vir die koue. Net langsaan is 'n tradisionele restaurant met die interessante disse op die spyskaart.

Die toer begin waar ons dmv foto's meer van die San kultuur leer en dis ook interessant om te hoor dat die San-mense eers die gebruik van 'n kamera geleer het, toe die tegniek van foto's neem sodat dit hulle eie foto's is wat gebruik is vir die storie.

Dan leer hulle 'n paar van die taal se "tongklappe" en om so 'n paar woordjies te se. Die drie van hulle konsentreer hard op die papier oor hoe om die klanke te maak.

Tradisionele tekeninge is deur drie van die San mense gemaak - dit beeld hulle geskiedenis uit. Die prent onder regs beeld bv ook die San mense wat saam met ons soldate destyds in Angola geveg het

Deur die venstertjie van een van die prente. Julle kan sien dit was maar lekker koud.

Dan stap ons op 'n voetslaanroete om na die plante en blomme te kyk en ook te ruik. Party ruik duidelik nie so lekker nie.

Ons kyk ook na 'n tradisionele stat en hoe hulle gebly het. Duidelik nie gemaak vir lang mense nie.

Een van die huisies oppad terug na die kultuursentrum toe.

Vir die volgende deel van die toer sit ons agter op 'n wa en trekker terwyl ons deur die "reservaat" ry.

Orals is springbokke, zebras, bontebokke, volstruise ens. te sien. Ook tradisionele huisies. Tot teleurstelling van die kinders word die jaggedeelte van die toer weens die weer nie gedoen nie, maar miskien 'n volgende keer.

Ek's bly ons het ook 'n bietjie van die geskiedenis gaan leer en dit was regtig 'n heerlike dag buite in die veld al was dit ook ysig koud.

Ons kuier nog lekker!

Sonskyn en skoenlappers

2011-08-05T10:28:00.002+04:00

'n Heerlike sonskyn dag in die Kaap en met William wat nou ook saamkuier, ry ons bietjie rond en besoek Butterfly world. Alhoewel dit 'n slegte tyd van die jaar is vir die skoenlappers, gee ons dit nogsteeds 'n probeer en is glad nie spyt nie.

Oulike kennisgewings borde orals in die "tuin".

Hulle is orals rondom, bo-oor en onder mens en jy weet nie wie of wat om af te neem nie.

William gryp vinnig die kamera om die skoenlappers af te neem en daar is soveel mooi foto's geneem.

Ons spandeer ook 'n tydjie by die papies en sien hoe heelparty skoenlappers hulle eerste verskyning maak. Amazing.

Die apies sorg vir groot pret - William word "gemerk" en Nelmari gebyt toe sy hom nie wil toelaat om in haar hare te kruip nie. Monica se hare word ook beetgekry.

Hierdie groottes steur hul maar min aan die mense en le lekker onder die warm ligte.

Die spinnekoppe en slange is nie my gunsteling nie, maar ons loer darem. Die groot ou padda slaap deur al die lawaai.

Die voels is 'n groot hit en ons geniet dit om deur hulle hok te stap en verkyk ons na alles wat hulle doen.

Hierdie ou geniet die aandag en die gekrap tot groot vermaak van die kinders.

Dan so 'n draaitjie of twee deur die Paarl voor ons stop vir middagete.

Hulle bestel vir Nelmari 'n "gewilde" drinkding en dit is haar reaksie daarop. (Natuurlik gaan ek in die moeilikheid wees vir die opsit van die foto's)

Lekker in die Kaap en lekker om bietjie saam met William ook te kuier.

‘n Familie vroue saamtrek

2011-08-03T09:56:00.002+04:00

Dis altyd lekker om weer vir 'n bietjie in mens se eie land te kuier en om dinge soos koue, reen, lekker sonskyn, mooi groen (dit sluit cream soda vir Nelmari in), ocean basket, wimpy koffie, ens. te geniet. Petrol- en kospryse is natuurlik nie so 'n groot plesier nie. Om familie en vriende te sien bly ook 'n groot bonus. Ek het nie net ou-ou vriende van skooltyd opgevang nie, maar ook 'n heerlike vroue saamtrek van die familie gehad. Ons eie vroue dag.

My niggie Rene en haar dogters het reeds vroeg-vroeg alles reggemaak vir die vrouedag. Daar was 'n hoekie vir opdress, 'n hoekie waar jy kon foto's neem met ou fotos wat uitgestal is, en 'n lekkergoed hoekie.

En natuurlik die hope en hope eetgoed. Daar is baie lekker rondom hierdie eetgoedtafel gekuier en gelag.

Nelmari het sommer wonderlike kontakte opgebou vir wanneer sy volgende jaar in SA swot en ek weet daar gaan goed na haar maag gekyk word :-). Ook het sy die geleentheid gehad om met haar niggies op te vang en die enigste nefie by die reunie.

Daar is vreeslik gekuier en gesels en foto's gewys van almal wat nie daar kon wees nie.

Al drie die oorlewende susters en ses skoonsusters was daar en die drie tannies en een van die skoonsusters het vir ons 'n wonderlike item gelewer. Die mense het gele soos hulle lag terwyl hulle die familiegeskiedenis "ge-item" het. (Ek sal video clips op die famlieblog sit)

Behalwe die lekker eet en gesels was die groot gelag. Orals het daar gedurig 'n gelag uitgebreek en dan was mens baie nuuskierig om te weet wat daar gese is. Dis nou een ding van die klomp, hulle is nie skaam om pret te he nie.

Was 'n heerlike dag met wonderlike herinneringe. Dankie vir almal van julle wat gekom het!

(ps Sal baie van die honderde foto's op ons blog sit)

‘n Lekker koue “onthou jy nog”

2011-07-31T09:21:00.002+04:00

My eerste kuier in Joubertina op 'n plaas en by 'n baie ou vriendin wat omtrent 40 jaar gelede ons bure was en wat 'n lekker kuiertjie was dit nie.

Sy, Riana en haar dogter Karline het ons so bietjie op die plaas rondgery en die plek gewys en dit het gevoel asof ons nog al die jare kontak het.

Was baie lekker om die wereld so deur die oe van iemand wat dolverlief is op die deel van die land te sien. En ons stem saam, dit is baie besonders. Kan julle dink hoe dit daar moet lyk as die bome vol bloeisels is? Riana jy sal my net ‘n blog met foto’s moet stuur wanneer dit gebeur.

Ons het ook in die kerkie op Joubertina gaan loer waar alles binne van geelhout is. Dis so pragtig.

Die koster (foto bo regs) was so gaaf om die kerk vir ons te kom opsluit selfs al het ons haar gedurende haar middagslapie gepla.

Teen die aand het Pieter ons gaan rondwys en Nelmari, Karline en honde moes agterop die bakkie in die koue staan. Sy het dit so geniet! Natuurlik is daar die aand deur foto albums geblaai, en bietjie gesels oor die ou dae. Tertia en Marie, ons het nie van julle geskinder nie – ek weet nie hoekom julle ore getuit het nie :-).

Ons is so bederf die naweek! Ferreira’s dankie vir julle gasvryheid en al die heerlike kosse, ons het dit so baie geniet. Ons is net betyds daar weg en nie lank daarna nie, het Riana laat weet die riviere is besig om af te kom.

‘n Heerlike roadtrip!!

Dis nat en koud

2011-07-27T09:06:00.002+04:00

Dis heerlik koud en nat en ons kla vir geen oomblik nie. Lank voor ons SA toe gekom het, wou Nelmari so graag he ons moet ‘n roadtrip doen en ek het werklik nie kans gesien om van Gauteng Kaap toe te ry nie. Dus het ons ‘n kort roadtrip gedoen om bietjie by ‘n baie “ou” kennis te gaan kuier. Nie heeltemal gedink ek wil die langpad vat nie, maar ons was glad nie spyt nie.

Ons middagete stop in Knysna was wonderlik al het ons koud gekry. Die waterfront uitbreiding is nuut vir my wat jare terug laas daar was, maar dit was als die moeite werd, dis pragtig!

Nelmari het seker gemaak sy loer by baie van die winkeltjies in.

Groot bonus vir haar was 'n kieter kat wat soos ons ou Baloe lyk en die twee het mekaar vreeslik geniet.

Ons maak ook ‘n draai by die Tsikamma natuurreservaat en ongelukkig, of gelukkig is die swaaibrug toe weens 'n mud slide. Dit doen egter niks aan die mooi van die omgewing nie.

Ons het ‘n hele tydjie by die ontstuimige see deurgebring en foto’s geneem. (of liewer dat ek die fotograaf krediet gee, Nelmari het foto's geneem)

Daar word baie beslis nog lekker gekuier

Aftree oord vir donkies

2011-07-25T08:59:00.002+04:00

Donkies .....

Natuurlik wou ek gaan kyk hoe lyk ‘n donkie aftree oord en alhoewel Nelmari eers ‘n groot vraagteken daaroor gehad het, dink ek sy was self lekker nuuskierig.

Net langsaan is ‘n Plaasopstal restaurant waar ons ‘n heerlike ontbyt gehad het. As voorsorgmaatreel vir die koue, het elke stoel ‘n kombersie oor die relings sou mens jou bene wou toegooi. Daar is ook ‘n klein “twak en toonnaels” winkeltjie wat ons eers moes gaan beloer.

Allerhande artikels wat in die omgewing gemaak is … en dit hou ons nogal ‘n tydjie besig.

Julle weet mos hoe lief Nelmari vir cream soda is, en natuurlik trek die “cream soda blik lantern” haar aandag, en die groot beker wat sy onmiddelik dink sal kan werk as jou een koppie koffie per dag Elriza :-). Weet nie of julle die “pilletjies” kan lees op die foto nie, maar dit was nogal oulik.

En toe is dit tyd vir die donkies. Amptelik was hulle toe, maar ons kon nog steeds so oor en deur die draad na hulle loer. Die sanctuary vir die donkies is om vir ou, mishandelde en onversorgde donkies ‘n rustige plek van aftrede te gee. Party van hulle wou onmiddelik aandag gee en Nelmari was in die donkie hemel met al die liefies.

Julle kan gerus op hulle webblad http://www.donkeysanctuary.co.za/ gaan loer oor meer inligting oor hulle of hoe om een van die donkies aan te neem. Ja, Nelmari wou ook en na elke donkie deeglik aandag gekry het, het haar keuse op Dowwe Dolla geval :-).

Soveel groen en kleur

2011-07-22T09:57:00.001+04:00

Ons eerste dag by die huis is ons gebles met wonderlike weer, sonskyn maar nie warm nie! Die beste dag om bietjie uit te ry en ‘n plekkie of twee te gaan besoek. Wie van julle kan die dae onthou toe ons ‘n kamera met 24 film saamgeneem het op vakansie en daarmee uitgekom het?

Wel, met Nelmari as passasier voor, gewapen met die kamera het ons teen die middag al lekker ver oor die 200 gegaan.

Ek dink al die groenigheid was vir haar ook heeltemal nuut en sy het tereg opgemerk dat dit ‘n anderste groen is as wat ons in die woestyn het.

Op party plekkies oppad het die mis egter nog lekker laag gehang.

Ons eerste stop vir lekker moerkoffie en beskuit was die Pampoenstalletjie. Hier was regtig pampoene van elke grootte, vorm en kleur.

‘n Lekker stoep waar ons kon sit en koffie drink en ‘n nog lekkerder winkeltjie met allerhande goetertjies wat Nelmari natuurlik op haar lysie gehad het.

En saam met die koffie kry mens nog ‘n paar stukkies tuisgebakte karringmelk beskuit …

Ons was natuurlik oppad na ‘n baie spesifieke bestemming, waarvan ek volgende keer vertel, en het groot pret gehad met al die “advertensie” borde langs die pad.

Net weer gesien dat ons beslis een van die mooiste lande ter wereld is!

Waarnatoe met die hitte?

2011-07-17T20:09:00.002+04:00

Ek lees van die heerlike koue en reen in SA, en dan weer kla iemand oor dit so warm is .... sal ons ooit tevrede wees met wat ons het? Hier tussen die duine het ons meeste van die tyd drie keuses, warm, baie warm en vrek warm en ja ons kla ook, maar dan word dit net warmer met die humiditeit wat partykeer tot 100% is. (Ek kan noem dat ons wel so af en toe 'n bietjie reen kry is sekere straatblokke - die land se reenval is 5mm per jaar dink ek).

So kla help nie veel nie, mens moet maar leer aanpas (na al die jare is dit nogsteeds 'n uitdaging). En dan in die middel van die hitte breek die skool vir 'n 3 maande vakansie want probeer nou 'n student leer in sulke hitte wat mens lam maak.

Elke jaar tydens die vakansie word daar 'n program vir die kinders wat nie "huistoe" gaan nie en hulle doen nogal moeite. Dis eintlik net vir die jonger kinders, maar die twee "ouer" meisies wou gaan kyk. Daar is die oulikste stalletjies oor verskillende beroepe waar kinders kan speletjies speel. Bv. op die foto is 'n kuns/argitek klas, daar is ook baba's en drs toerusting vir iemand in daardie rigting, brandweerwaens en alles wat daarmee gepaard gaan, poppe wie se hare mens kan doen en grimeer, plek waar hulle klere kan ontwerp en 'n loopplank om dit te wys ens. Die jonger kinders geniet dit verskriklik. Daar is ook 'n pretpark en ander aktiwiteite.

Van al die goed in die pretpark het die twee net vir twee rides gekwalifiseer en dit gaan probeer. Nelmari het amper nie in die karretjie gepas nie.

Hier bespreek die twee die rit na die tyd en wat hulle volgende gaan probeer.

Daar is ook verskillende tv-helde soos oa "Ella" (die hulle barbie), spons bob, x man, powerpuff girls en natuurlik die smurfs. Hierdie ouens verskyn so elke nou en dan om met die kinders te kuier en ons het dit gelukkig gemis maar die twee wou die smurfie village gaan besoek.

Daar is met pappa Smurf gekuier en in al die klein paddastoel huisies gaan inloer. Ons het ook bietjie sirkus gekyk en is toe huistoe, maar anders as kleintjies wat moeg in die motor aan die slaap raak, was hierdie twee nog baie reg vir ietsie gaan eet. Ek dink nie vanjaar se Summer in Abu Dhabi was so goed soos vorige jare nie, maar ek is seker die kleiner kinders sou met my verskil.

Nou tel ons regtig die slapies af voordat ons bietjie SA toe gaan vir koue!

Lekker vuil hande

2011-07-12T03:07:00.001+04:00

Om ses maande besig-te-bly gaan nie een van die maklikste dinge wees vir 'n net-klaar-met-skool-matriekulant nie. Gelukkig is daar 'n kort vakansietjie in SA voordat ons die besig bly moet aanpak tot einde Januarie volgende jaar wanneer die universiteite begin. En van dan af sal vakansies ook nie meer normaal wees nie, want dis sal rondom univ vakansies en visumstempeltjies binne ses maande moet plaasvind.

Maar een ding op 'n slag - so die tydjie voor vakansie moet iets gedoen word, en die meisies besluit hulle wil gaan pottery klasse doen.

Die eerste les word daar baie tyd gespandeer aan hoe om die klei voor te berei.

Dit lyk egter of hulle dit geniet. Lyk asof die "dominee" ernstig dink oor die proses, miskien gaan sy dit iewers in haar volgende preek inwerk :-).

Uitrol is net so belangrik ... kan ook help as mens weer verjaarsdagkoek wil bak, ne Nelmari?

Nog 'n nuwe manier word geleer "coil".

Die hande en vingers word lekker vuil terwyl daar gespeel word.

Van die goedjies wat hulle reeds gemaak het wat natuurlik nog gebak moet word.

Gister het hulle begin om te verf en dit lyk asof die kleurkeuse nie so 'n maklike besluit is nie.

Na die vakansie sal daar nog 'n paar lesse wees en dan kan ons ook sommer sien hoe die eerste paar potte/bakkies/borde lyk. Altwee was dit eens, dat dit baie lekker is om so morsig kreatief te wees :-).

Geniet julle week!

Alles verander nie altyd nie

2011-07-07T21:45:00.003+04:00

Een van die plekke wat ons destyds met ons koms in 1998 beindruk het, was die Baynunah toring. As mens so van die breekwater se kant (waar die Marine Mall vandag is) staan en op die dorp uitkyk, het hierdie toring HOOG bo al die ander geboue uitgestaan.

As julle kyk na die foto wat ons in 98 geneem het, kan mens sien dat dit toe die hoogste gebou in Abu Dhabi was! Ons het toe nog gereeld in sy binneshuise swembad gaan swem, omdat dit buite net te warm was in die somer, baie mense het na kerk op Vrydae by sy restaurant “Friday brunch” gaan eet en besoekers is soontoe geneem om op die 29ste vloer koffie te drink en dan sommer kansie te kry om foto’s van die Cornish te neem. Die hotel het op op die Cornish gesit en die swembad na die voor en sy- kante ‘n pragtige uitsig oor die see. Vandag het ons gedink dis tyd om weer te gaan kyk hoe dit daar lyk….

Die swembad en stoele was nog presies dieselfde soos ons baie jare terug onthou. Die water was nog net so lekker koud (dia een van die min verkoelde swembaddens in die dorp) ........ maar die uitsig was nie meer heeltemal daar nie, ‘n paar hoe gebou het nou voor die toring opgespring en die see is ook heelwat verder as vroeer.

Hierdie swembad word nog steeds so goed instand gehou, maar die koffiewinkel het nou plek gemaak vir 'n gym. Ai as ek tussen die twee moet kies, is daar mos nie 'n keuse nie.

Amper niks mense soos gewoonlik en ek kry kans om Nelmari te pes met die kamera. Ek dink hier kan julle die vyf verskillende boodskappe sien wat sy vir my gegee het omdat ek foto's geneem het.

Die dorp is lekker warm vandag, maar die sand in die lug maak die uitsig nie so goed nie.

Dit was lekker om daar te kuier waar alles nog na al die jare dieselfde is, of dalkies nie. Hierdie foto het ek so 'n paar maande terug tydens die tieners se uitstappie geneem, en julle kan duidelik sien die hoogste gebou van destyds is maar nou een van die vulletjies.

Lekker amper naweek vir julle!

Moord in die huis

2011-07-01T20:57:00.007+04:00

Die jaar is regtig op sy einde hier, maar Junie is verjaarsdagmaand vir twee spesiale jongmense. Die "oudste" van die twee Elriza verjaar eerste en het haar "oorblywende" jongmense (dis nou die klomp wat nie alreeds in SA met vakansie is nie) genooi vir 'n Murder-partytjie.

Saterdag vroeg is die huis soos Casablanca ingerig en alles is rondgeskuif en verander sodat dit by die tema kan pas. Terwyl die meisies aantrek, het James reeds gesuit vir sy rol die "tent" gordyne probeer vasmaak.

En die jongklomp het almal saamgespeel en so mooi opgedress vir hul karakters.

Nadat die inleiding gedoen en leidrade gegee is van die moord, het hulle voorgereg gehad.

En toe is daar ernstig deur die leidrade gewerk en die verdagtes is met vrae gepepper om te sien wie die skuldige oftewel die moordenaar is.

'n Kort breuk vir hoofgereg.

Daar was nou sommer 'n klomp verdagtes en hulle is deur die ander ondervra om te kyk wie eerste die skuldige kan uitwys.

Tyd om die kersies dood te blaas en vir die verjaarsdagmeisie te sing.

Nelmari het die koek vir haar gebak en sommer klomp komplimente gekry vir haar donkersjokolade koek.

Nadat almal gese het wie hulle dink is die moordenaar het die speurder gese wie die skuldiges is en die een wat reggekies het, was die huilende, emosionele Pia Phedora (Jana).

Almal het toe kans gekry om te stem vir die karakter wat die beste aangetrek het. Derde plek het gegaan aan Edith Le Grandbutte (Leane), tweede was Otto von Pinkelwurst (Ewert) en eerste was weer Pia!

'n Lekker aand van pret deur die klomp

Julle in SA geniet die koue en mag die beste span more wen!

So raak mens ontslae van frustrasies

2011-06-25T07:51:00.005+04:00

Dis die tyd van die jaar wanneer al die expats begin oppak ... of om vakansie te gaan hou, gewoonlik by die huis of om die land te verlaat weens kontrakte wat klaar is. Die rede is maar seker omdat die skole weens die hitte vir drie maande sluit en almal iewers 'n koue plekkie gaan opsoek. So ook het die meeste van ons bedieningswerk hier "afgesluit". Die kindergroepe het klaargemaak (ek sal seker teen volgende week al hulle blogs opdatum he) en verlede week het 'n paar van die jong volwassenes so 'n bietjie gaan paintball speel.

Eers moes almal beskermde klere aantrek en dit lyk asof Nelmari vir laaste wag.

Die twee spanne wat teen mekaar gaan deelneem. Nou dat ek na die foto's kyk lyk dit asof die kortetjies (en daar is nogal baie van hulle) teen die langes deelneem.

Aandagtig word daar na die reels geluister.

Van die gewere met hulle verfkoeels staan en wag vir die begin van die stryd.

Die klere is aan, die spanne gekies, die gesigmaskers op en nog steeds staan die meisies met hulle handsakke :-).

En dan begin die aksie. Hier is Nelmari en Elriza op die aanval!

Orals word mense bekruip. Die hand beteken eintlik "moenie my skiet nie". Ek weet nie of dit gewerk het nie.

Aan die einde van die aand is almal lekker doodmoeg en vuurwarm van die hitte en daar is net 3 ernstige beserings. Weet nie hoe kry Nelmari haar rug van agter vol verf nie?

Die klomp wat deelgeneem het ... almal behalwe twee is jongmense van die huis wat hier woon en werk. Almal het dit baie geniet en ek's seker in die koeler weer gaan daar nog 'n paar maal van die UAE frustrasies met verf uitgeskiet word.

Julle in SA moet die koue en jul naweek geniet

Onnies teen die Leeus

2011-06-21T10:45:00.002+04:00

Soos die tradisie is, het die juffrouens verlede week vir oulaas die jaar, teen die Varsity dogters basketbalspan gespeel. Natuurlik is dit 'n baie goed beplande wedstryd. Nie net wag die onnies totdat die regte seisoen klaar is nie, maar wag hulle ook totdat meeste van die skoolspan of net klaar is met eksamen of besig met eksamen :-).

Volgens hoorse het die klomp al 'n hele klompie oefeninge agter die blad voor die wedstryd datum. Hulle het ook seker gemaak dat hulle 'n groot groep het sodat daar elke paar minute vars bene kon opkom. Hier voor die wedstryd is hulle ernstig besig om taktiek te bespreek.

Die dogters, veral die Graad 12's wat spesiaal skool toe gekom het al is hulle al klaar met skool, is bietjie onseker oor hulle fiksheid maar sien uit na die wedstryd.

Nr 25 (lees Nelmari) kry vir oulaas kans om die bal in haar laaste wedstryd te wen.

Die leeu is ook daar om sy span te ondersteun en die kleintjies het meer vreugde met hom as om te sien hoe hulle "miss" se span verloor.

Nelmari gereed om haar laaste doel in 'n skoolwedstryd te gooi.

Alhoewel daar 'n paar krap merke was, was die wedstryd relatief "skoon" teen vorige jare en is geen tandemerke gevind nie :-). Die varsity span behaal 'n weghol oorwinning in 'n wedstryd wat in baie goeie gees gespeel is.

Goeie wedstryd net soos my span wat Saterdag lekker gewen het!!

En dan is dit klaar ....

2011-06-15T17:32:00.005+04:00

Die rondhardloop agter skoolgoed en regkry vir prom en graduation is uiteindelik verby!

So tussen die aantrekery en betyds weer vir die graduation het ek darem kansie gekry om 'n foto of twee te neem.

Die funksie het by die Emirates Palace hotel, een van handjievol 7 ster hotelle in die wereld plaasgevind. Hoekom die skool soveel daarop moes spandeer weet ek nie, ... of miskien is dit omdat daar ook van die arabiese "royals" die funksie bywoon.

Die klas van 2011 kom opgestap - natuurlik seuns en dogters apart so vir oulaas :-).

Na al die toesprake wat hierdie keer nogals kort was, sing die graduations hulle spesiale lied. of dit nou so beplan is of nie, in die dure plek kon ons hulle skaars hoor. As julle mooi loer, sal julle net onder die verhoog sulke goue stoele sien. Dit is waar die royals sit met ons pleps agter.

Een vir een word die ou kindertjies uitgeroep om hulle diploma van die sheikh te ontvang en saam met dit word genoem waar hulle volgende jaar gaan swot. Van al die kinders is daar slegs twee wat nie gaan nie en sal die klas volgende jaar in bekende en onbekende universiteite reg oor die wereld versprei wees.

En dan die amptelike aankondiging en die "kepse" word in die lug gegou ..... klaar met skool klas van 2011.

Na die tyd is daar weer bietjie foto's geneem en hier is ouboet en kleinsus 'n bietjie verspot. Ons het jou gemis William.

Een van die klasmaats wat 'n koninklike van die land is, is weens kameras nie daar nie, maar sy stuur vir elkeen van die 90 klasmaats 'n goue ring met elkeen se naam op.

Nog 'n tik op die lysie af ... sy het nouwel haar Graad 12 goed deurgekom, maar nog wag ons vir die internasionale IB eksamen uitslae wat Augustus kom en dan begin die groot voorbereiding vir die universiteit.

Baie geluk sussie, ons is trots op jou en jou uitslae! (Kan ons nou asseblief 'n bietjie minder rondry)

Nog ‘n bietjie skooltradisie

2011-06-06T05:42:00.000+04:00

En nog steeds kan ons nie heeltemal die skool afskud en klaar maak nie.

Vroeer hierdie week was dit dan ook tyd van die "onderwysers" om afskeid te neem van die seniors en om die Graad 11's te verwelkom as nuwe seniors. 'n Heeltemal geslote funksie waar ouers beslis nie welkom is nie .... maar ek kon daarin slaag om ten minste die kamera in te smokkel en iemand te kry om vir my foto's te neem. Ek meen, is dit nie iets wat die kinders sal onthou en van herinneringe wil he nie?

Dis darem anderste om by die skool aan te kom en nie meer in uniform hoef rond te loop nie!

Daar is baie moeite gedoen om die gym mooi te maak vir die geleentheid. Waar die saal gewoonlik geskei word vir seuns en dogters, is dit hierdie keer geskei vir eetplek en toesprake. Die oulikste ballonne versierings wat soos gradueerders lyk en 'n program was op elke tafel. Onder op die regterkant 'n yslike koek waarop elkeen van die 90+ Graad 12's se name op was.

Na die ete wat volgens Nelmari baie Arabies was, het die program begin met toesprake ens. Een van die tradisies was ook vir die onnies om te se wat elke kind 'most likely' gaan doen en Nelmari s'n was .....

Toe was dit die "capping ceremony". Elke kind moes vooraf 'n onderwyser vra om sy/haar "cap" op te sit. Hierdie onderwyser is een wat in sy/haar skoolloopbaan 'n groot rol en invloed gespeel het en natuurlik in Nelmari se geval was dit die sportdirekteur en ook een van haar afrigters vandat sy in Graad 5 was. Die kinders moes vir die betrokke onderwyser 'n briefie skryf om te se wat hy/sy vir hulle beteken het, en die onderwysers moes vir die kinders 'n soort getuigskrif skryf. Hierdie seremonie kan nogals volgens inligting 'n heel emosionele een wees.

Met groot glimlagte is daar gekyk hoe die seuns en meisies gecap word. Die westerse meisies het gewone drag aangehad en soos julle kan sien het die arabiese meisies hulle abajas bo-oor aangehad. Dan moet die hoed nogal bo-op die doek gesit word :-). Die seuns het vir veiligheid :-) aan die anderkant van die saal gesit.

Al die onderwysers wat betrokke was by die kinders se skoolloopbaan en die graad 11's was ook in die saal.

James as 'n laerskool meneer het ook die voorreg gehad om vir een van die matriekseuns te cap.

Nou is ons seker amper regtig klaar met skool :-)

Lekker week vir julle

En dan is dit sulke tyd

2011-06-04T16:04:00.002+04:00

Ek kan nie regtig se dat die "prom" soos dit hier genoem word, vinnig op my afgekom het nie. Nelmari is nogal nie iemand wat iets op die tippertjie doen nie, sy rek die proses uit ....... en begin al vroeg-vroeg mens heeltemal lam maak :-). Ons enigste probleem was die feit dat dit op 'n Vrydag gehou sou word, en hier is dit mos eintlik Sondag so haarsalonne en goed is toe.

Twee dae voor die tyd spoor ons 'n plek op wat die naels en hare sommer by een plek kan doen en dis nie te ver van ons af nie. So gister na kerk is ons salon toe in die hittige weer om net so onder vier uur daar te spandeer --- en toe is dit slegs 30 min om grimering te doen en aan te trek. Daar is blitsig gewerk. Gelukkig het Elriza ook so bietjie kom hand bysit met die afronding

Die prom is in die Shangri-la hotel gehou. Die foto'tjes het ons sommer voor die tyd geneem, maar gelukkig was daar ook 'n professionele fotograaf wat heelaand foto's geneem het.

Met hierdie groot geleentheid agter die rug, le daar nou 'n besige week voor met graduations ens. Ek dink eers dan kan sy/ons se, sy is regtig klaar met skool.

Geniet julle naweek

Liefde

‘n Lekker nuwe ontwikkeling

2011-05-29T15:10:00.002+04:00

Die naweek weer in Dubai gewees. Het die laaste tyd soveel gehoor in die nuus, tydskrifte en by mense hoe stil Dubai nou is .... wens ek het geweet watter paaie hulle ry, want ons het maar redelik die normale malhuis verkeer op hulle paaie gekry. Dis wanneer mens deur Dubai ry dat jy weer van vooraf waardering het vir Abu Dhabi se beplanning.

So 'n week of twee terug gehoor van die nuwe sport resort wat hulle behoorlik onder my neus gebou het en natuurlik moes ons gou gaan kyk want die tieners en jongmense soek 'n plek vir 'n uitstappie. En watter aangename verrassing was dit nie. Dis nog nie 100% klaar nie, en het slegs 'n "soft" opening maar ek kan al klaar sien dat hier nog baie gekuier gaan word.

Ons eerste besoekpunt was een van die skietbane. Die nuutste tegnologie word gebruik op die professionele skietbaan waar hulle selfs skietlesse aanbied en vuurwapens verkoop. Dit gaan natuurlik deur die proses van polisiegoedkeuring, maar die baan bied selfs persoonlike kluise waar die wapens gehou kan word. Elriza het hier 'n bietjie die laserbaan gaan uitprobeer en dit was nogal groot pret. Pyl-en-boogskiet bane word ook nog op die oomblik gebou.

Die tweede stopplek was die go-karts wat 'n volledige 18 sirkel baan het waar mens kan rondjaag in motors van verskillende kragsterkte. Streng maatreels word hier toegepas en mens moet eers 'n aantal veilige rondtes met die kleiner motor doen voordat jy kan aanbeweeg na die groot perde. Die baan het selfs 'n pawiloen vir die wat wil kyk en aanmoedig. Mens kry die regte klere en valhelm om erg professioneel te lyk wanneer jy jaag. Hierdie lyk na iets wat ons tienerseuns sal wil doen.

Ons het heeltyd gedink dat paintball heelwaarskynlik die aktiwiteit sal wees wat ons kinders voor sal gaan, en kon heerlik rondkyk by drie van die vier bane wat reeds oop is. Hierdie buitebaan met spreiligte as mens in die aand wil speel, is ook die een wat kompetisies aanbied en waar spanne mekaar uitdaag.

Die Pacific World War 2 baan is ook verskriklik oulik. Ons toer het op dieselfde dag as die plaaslike koerante geval, en omdat ek met die kamera rondloop is ons orals toegelaat wat nogal lekker wees. Hulle wou net heeltyd weet in watter koerant hulle foto's gaan verskyn :-).

Ek het gedink die Wilde Weste se baan is die oulikste. Die kinders gaan verseker 'n fees hier he en met baie bloukolle wegstap.

Dan kon ek nie glo dat hulle sommer hier onder my neus twee varswater "lakes" gebou het vir die watersport nie. Hier kan daar allerhande watersport beoefen word en daar word lesse gegee as mens nou nie heeltemal dit self kan doen nie.

Bo en behalwe al hierdie goed is daar 'n equestrian baan waar perdry lesse aangebied word en selfs show jumping. Kleinduif skiet bane word ook ontwikkel saam met 'n offroad circuit vir motors. Daar is 'n swembad, gim, tennis-, volleyball en basketball bane en sokkervelde. Ek klink miskien soos 'n advertensie, maar julle moet weet hierdie plek wat baie baie groot is, is sommer so op my voorstoep gebou sonder dat ek dit geweet het. Ek weet net dat die kinders beslis hier gaan uithang.

Geniet julle laaste rusdag!

Watter soort kruie is dit regtig

2011-05-25T06:59:00.002+04:00

Nou een van Nelmari se stokperdjies is beslis shop en daarom, selfs as ons net supermark toe gaan moet daar iets gekoop word. Hierdie keer was dit die oulike weggooibare krappaal vir die katte. Sy het hierdie opblaasstoel voor die tv wat die katte lief is om te knie en wanneer die stoel so stadigaan onder hulle afblaas, dan het hulle die verbaasde gesiggies wat se "ek het dit nie gedoen nie". So miskien het Nelmari gedink die krappaal sal ook goed wees vir die stoel. Natuurlik gooi mens catnip op wat die katte die krappaal nog meer sal laat gebruik .... Die sakkie catnip lyk vir my soos iets wat jou in die moeilikheid kan kry in SA, maar ons strooi bietjie oor die paal en jinne toe begin die pret vir ons en kopseer vir die katte.

Dawn as die oudste straatkat het die eer om eerste te gaan en sy het die krapblok gelek totdat sy met 'n hengse hoofpyn gesit het. Haar andersins skeelogies het sommer reguit gekyk.

Toe is dit Nelmari se kat, Pixie se beurt. William noem haar die "sosiaal wanaangepaste kat", maar die catnip het dit verander. Na haar dosis het sy sommer net orals gele en slaap. Selfs afgeval waarvoor ek te stadig was om 'n foto te neem.

Pancakes die rusige katjie wou net haar kop wegsteek en slaap. Baie nuuskierig gewees om te sien hoe die groot mannetjies straatkat Waffles gaan reageer ... maar die man het die wyfie katte goed uitgekyk en besluit van hierdie krappaal bly ek wag - ek maak nie my naam gat nie. Hy loop sulke wye draaie daarom.

Die goed het die katte regtig so deurmekaar gemaak dat ek selfs twee naby mekaar kon afneem sonder dat hulle baklei. Nou wonder ek net, wat is catnip regtig. Hulle se dis 'n kruie, maar hoekom het dit so 'n effek op katte? Amper alle katspeelgoed kom met catnip... is dit regtig goed vir hulle of is dit goed vir ons omdat dit die katte besig hou?

Groete van 'n hittige Abu Dhabi

Toegang tot die eiland

2011-05-19T20:17:00.001+04:00

Met Nelmari wat nou haar laaste skooleksamen skryf, was ek die laaste tyd enige tyd van vroeg tot middag oppad eiland toe om haar by die skool af te laai en elke keer was daar honderde motors wat almal ewe ongeduldig is wat saam met my op die pad is. Mens mis die dae toe die dorp heelwat minder motors gehad het. Ek besef net weer dat hierdie dorp verskriklik gegroei het in sy kort lewe en dat onsself 'n paar nuwe toegangroetes tot die dorp/eiland beleef het.

Op hierdie foto wat ek van die internet af geleen het, kan julle mooi sien dat die dorp Abu Dhabi reg rondom hom water het.

In 'n boek wat ek gelees het, skryf hulle hoe hulle met 'n klein roeibootjie van die eiland na die vasteland geroei het. Die wagpos was die geboutjie op die foto onder regs.

Met ons koms was daar nog steeds net die een brug, maar daar was geboue en bome is orals begin aanplant. (Foto ook vanaf die internet)

Op 'n stadium het die verkeer meer geword en 'n tweede identiese brug is gebou.

Die ou waghuis is omskep in 'n museum en reggemaak en ek wonder hoeveel mense het dit al besoek omdat dit so half uit die dorp uit is.

Elke keer wat ek onderdeur die brue ry - dit is oppad na een van ons gunstelinge eetplekke - probeer ek altyd 'n foto van die toring neem want ek het nooit geweet hoe lank gaan dit nog staan nie. Hierdie mense het vroeer nie veel aandag gegee aan restoureer nie, maar ek sien darem die toring word reggemaak.

En toe rondom verlede jaar is daar weereens 'n brug gebou om te help met die toenemende verkeer.

Hierdie foto is deur 'n helikopter maatskappy geneem en wys baie mooi die drie brue langs mekaar met nog steeds die toring en waghuis te siene.

Die drie brue is al lankal nie meer die enigestes wat toegang tot die eiland verleen nie. Dit maak nouwel die verkeer bietjie beter, maar hoeveel motor kan die eiland nog vat. Ek weet ek en klompe ander motoriste voel dis nou genoeg. Wonder as hul die motor en brandstofpryse opstoot of dit 'n verskil sal maak - ek sien nie juis dat dit in SA 'n verskil maak nie.

Kuns in die sand

2011-05-14T22:31:00.002+04:00

Begin van die maand is 'n paar sandkunstenaars ingebring om te kom "sandkastele" bou. Net so vinnig soos hulle hier 'n paviljoen sal bou wat duisende kan hou vir een dag en dan na die naweek opbreek, so vinnig is 'n groot deel van die sypaadjie in 'n strand gemaak waar die ouens hulle kunswerke kon maak. Ek dink nie die "kastele" was so indrukwekkend soos die vorige keer nie, maar dit is darem nog steeds 'n kuns om sulke werk te maak.

'n "Sandberg" van gesigte.

Die groot moskee teen 'n sandduin en ander arabiese geskrifte.

Hierdie een is vir my die mooiste, een van die ou fort.

Nog kunswerke van kamele en forte. Daar was ook 'n sandhoop waar kinders hulle eie kastele kon bou en rye stalletjies wat arabiese goed verkoop het.

Toe ons 'n dag na die uitstalling by die strand stop, was die sypaadjie weer heeltemal skoon en mens kon nooit raai dat dit vol sand gele het nie.

So op die Moedersdag

2011-05-08T10:44:00.003+04:00

Die meeste van julle weet mos dat ons eintlik hier in die woestyn bly. Of op 'n eiland in 'n woestyn wat so ontwikkel is dat mens km ver moet ry om deesdae in die woestyn te wees. Die ontwikkeling die afgelope jare was iets ysliks en dinge het so verander, en nou praat ek nie net van die geboue nie.

Met ons koms na Abu Dhabi baie baie jare terug toe daar nog meer woestyn was, moes ons in 'n apartment bly en een van die dinge wat ons gemis het hier, was voeltjies. Hier was regtig min voels en al wat jy gesien het was die Indiese spreeus wat partykeer die katte op die 14de vloer kom terg het. Selfs 'n vlieg wat hoog moes vlieg of met die hysbak opgekom het, was 'n seldsame verskynsel in die woonstel. Ek onthou dat ons destyds, (so rondom 2000) tydens 'n vertaling van 'n bybelstudie vir die eerste keer in 'n lang tyd 'n voeltjie gehoor het en dit was so 'n groot blessing.

Vandag is ons baie gelukkig om in 'n villa met 'n klein tuintjie te bly. Nie dat ek in die tuintjie kuier nie, maar ek kan darem by die rekenaar sit en uitkyk op 'n grasperk. Daar is gedurig 'n klomp voels, meestal maar duiwe wat kom kuier op die grasperk van die kompleks en dit is lekker. Hierdie paartjie het ook hier ingetrek.

Die afgelope naweek het Nelmarki 'n nessie in een van die bome gesien en dadelik die kamera kom gryp om 'n foto te neem.

Vinnig is iets ook binne die nessie opgemerk.

En met al die lawaai is die "iets" wakker gemaak en ek weet nie of die 'n hulpkreet of koskreet is nie.

Al die aanplant van bome in die dorp is so stadigaan besig om net net die weer nie, maar ook die aanvullende inwoners te verander - en ons kla nie, want dis lekker om hulle buite te sien en te hoor. Nuwe lewe so saam met die hittige lente.

Vir al julle Mamma's, ek hoop dis 'n wonderlike dag en dat julle lekker bederf gaan word.

Liefde

Hoe Internasionaal kan mens wees?

2011-05-04T10:07:00.005+04:00

Met Nelmari wat nou besig is met haar Graad 12 IB eksamen is daar vir ons seker baie goed wat laastes is en daar sal baie "onthou jy's" wees. Vroeer hierdie maand het die skool weer hulle internasionale aand gehou en was ek daar vir die laaste keer as ouer van 'n skoolgaande kind. Ek wonder of sy besef hoe geseend sy is/was om haar hele skoolloopbaan van KG (kindergarten) tot Gr 12 in dieselfde skool te wees. 'n Skool was deesdae uit sy nate uit groei met net meer as 20 kinders in die laerskool in 'n klas terwyl Nelmari se grootste klas vanjaar Biologie IB met 15 leerlinge en die kleinste een Wiskunde IB met 2 leerlinge was.

Elk geval die Internasionale Aand probeer om die 72 Nasionaliteite wat in die skool is kans gee om bietjie hulle lande "af te show". Almal is betrokke en die kleintjies help met die mannetjies wat hulle in landskleure inkleur en natuurlik was die hoof vasvatter van die aand nie verniet in 'n Springbok hempie nie - wat sal hulle sonder ons Saffers doen.

Studente van verskillende lande het gedans, gesing en gedigte voorgedra van hulle land.

Alles was so kleurvol en die kinders het regtig hard geoefen. Dis vir my so goed dat die skool die kinders aanmoedig om nie te vergeet waarvandaan hulle kom nie.

Die saal was gepak met al die ouers wat kom ondersteun het. Vroeer jare kon die twee seuns nie eers 'n konsert van Nelmari bywoon nie - omdat seuns en dogters geskei was - en nou al is die skool nog geskei, is buitemuurse aktiwiteite ampertjies "normaal".

Na die konsert is daar 'n modeparade gehou waar verskillende lande se tradisionele kleredrag gewys is. Het julle geweet dat SA se nasionale drag in die buiteland 'n Springbok rugbytrui is? :-)

Die klere is baie kleurvol en almal was baie trots op hulle lande se uitrusting.

'n Klomp kinders het aan die modeparade deelgeneem en dit was/is 'n groot gunsteling by die gehoor elke jaar. Maar nog was dit nie die einde van die aand nie en almal is buitentoe ...

Lande het stalletjies buite opgesit met tradisionele kosse en almal kon vat en proe want dit was natuurlik verniet :-). Daar was ook vlae en dinge wat spesiaal van die land is. Soos altyd was die SA stalletjie baie gewild met al die lekker kosse en het ons Saffers ook daar rondgedrom om biltong, malvapoeding, bobotie, vetkoek en maalvleis, melktert, fizzers en boerewors te eet.

Internasionale aand ja, maar met 'n lekker Saffer hart!

Dit raak warm vir almal

2011-04-29T19:18:00.003+04:00

Ek lees van die sneeu op die berge in die Kaap en die lekker koue weer in Gauteng, en hier by ons is die lente in volle swang. Terwyl ek skryf, is dit 7:30 nm en die temperatuur nog steeds 30 grade, dus 'n bietjie warm.

Vroeer die maand was ons vir die maandelikse kerkdiens op die eiland en die water was maar lekker woes (natuurlik woes volgens hierdie ouens se standaard) . Ons het almal lekker nat by die diens aangekom, maar dit was groot pret. Na 'n baie besonderse paasboodskap deur Elriza, het ons soos gewoonlik gaan diere kyk. Dit voel altyd vir my soos 'n bietjie wildtuin.

Met die lente wat spoed optel, was die diere teen middag maar lekker lam en elke beskikbare skaduwee is gebruik om onder skuiling te soek. Groot hoogtepunt vir ons was die cheethas wat ons hierdie keer gesien het

Hier kan julle sien dat daar darem plek plek lekker bome is. Ek moet noem dat in die hitte, maak bome nie regtig skaduwee soos ons by die huis gewoond is nie, dit bly nog vrek warm.

Behalwe vir die warm weer, was dit ook die baba-seisoen vir die bokkies en orals het mens mammas en hulle kleintjies of swanger mammas sien staan en/of le.

Ons het darem ook kans gehad om by die see, waar 'n lekker windjie gewaai het en ander plekke bietjie skadu en aircon te soek. Ek vermoed ons volgende eiland besoek later die maand vir die diens, gaan dalkies minder diere en koelte oplewer.

En net so 'n week terug met 'n vinnig deurloop by die dieretuin (die kerk word half "onwettig" op hulle perseel gehou*) kon ons sien dat die diere hier ook begin deurloop. Meeste van hulle het gele en slaap en hierdie tier het besluit dat die water vir hom die beste oplossing is.

Die diere kry swaar en ons begin dit ook voel!

* kerke het 'n sekere plek gekry waar hulle kan bou, en enige ander byeenkomste by ander plekke/terreine, waar daar meer as 5 mense bymekaarkom is eintlik onwettig. Die kerk is juis op soek na 'n nuwe "onwettige" plek om dienste daar te hou :-). Die huidige restaurant is besig om te klein te raak!

Paasfees in die woestyn

2011-04-25T17:58:00.004+04:00

Die laaste dag van Paasfees in Suid-Afrika en ek vertrou dat julle almal 'n heerlike, geseende tyd saam met julle geliefdes gehad het, terwyl julle ook die kruisiging en opstanding van ons Vader herdenk. Hier in die woestyn, is daar 'n paar skole wat wel vakansie het, maar nie omdat dit Paasfees is, hulle noem dit net 'n "spring break", en vir die ander is dit 'n gewone dag soos enige ander.

Vir ons kindergroep het ons 'n Paasdiens gereel en soos met enige kinderprogram was daar hope voorbereiding. Met Elriza se preekvoorbereiding, het sy natuurlik aan duisende dinge gedink wat gedoen kan word en so die laaste twee dae voor die diens is die groot plakkate projek aangepak. Sy het die prente geteken en geverf, en ek, Nelmari en Charmaine het gehelp met die verf.

Die eindprodukte 8 plakkate het so gelyk. Hulle is die aand van die diens teen die muur geplak en toegemaak met blaaibord en soos die storie vertel is, is die prentjie een vir een oopgemaak.

Die kinders het wonderlik gereageer soos die prente oopgemaak is. Almal, die ouers inkluis het die boodskap baie geniet. Na die tyd is ons met nagmaal bedien.

By ons kerk, het ons Sondagoggend 'n "sonopkoms-diens" (5:45) gehad voordat die mense moet werk en daar is beplan om dit in 'n parkie te hou. Met aankoms, was die hekke gesluit en ons het sommer so voor die hekke gelees, gesing en gebid met klompe werkers wat hulle verkyk het aan die klomp mense. Een ou het selfs kom foto's neem - wens ek kon dit nou by hom kry om vir julle te wys :-)

So iets is beslis onwettig hier en mens wou-wou bekommerd wees, maar dit was tog 'n wonderlike gevoel en geleentheid om in die publiek Jesus se opstanding te herdenk!

Liefde

Die soveelste laaste keer

2011-04-21T06:30:00.003+04:00

Vir die laaste keer .... is 'n woord wat deesdae sommer baie in die huis gese word. Met die "baba" in die huis wat nou klaarmaak met skool, is alles by die skool .... vir die laaste keer. So het ek dan ook die sporttoekennings vir die laaste keer gaan bywoon.

Baie trots op Nelmari wat nie net die sportverteenwoordiger op die Student Council was nie, maar ook vanjaar die MVP (most valuable player) vir volleyball en die grootte Sportvrou van die jaar gekry het. 'n Goeie hoogtepunt om jou sport by die skool af te sluit, nadat sy vanaf Graad 6 elke jaar die sportvrou van die jaar vir haar graad was.

Die spanne vir wie sy vanjaar gespeel het, het ook toekennings gekry.

En dan vir oulaas kry sy kans om 'n toespraak te maak en ook namens die skool vir die Sportsdirekteur te groet wat nou na 15 jaar na 'n ander skool toe gaan. Met James het hy gese hy gaan weg eers as James klaar is met skool, met William was dit ook sy verskoning .... en nou dat Nelmari klaar maak het hy besluit dis tyd :-) - geen Holloways meer oor om af te rig nie.

So nie net 'n laaste keer vir Nelmari nie, maar ook vir ons wat die wedstryde moes gaan bywoon het. Gaan ons dit mis? Verseker ja, dit sal maar moeilik wees as daar in wedstryd in SA is en mens kan dit nie bywoon nie.

Lekker dag

Honde-ratzi dag

2011-04-16T09:09:00.001+04:00

As iemand vir my 'n klompie jare terug gese het dat daar hondeskoue in Abu Dhabi gaan wees, sou ek hulle beslis nie geglo het nie. Die plaaslike mense het behalwe hulle valke, kamele en perde geen maar geen idee hoe om rondom troeteldiere op te tree nie.

So na kerk is daar besluit om bietjie te gaan inloer by die skou en om sommer Charmaine se twee brakkies, in te skryf. Die twee dogters het die honde vinnig deur die water gesleep, naels geknip en gepamperlang.

Die borsel gedeelte het hulle baie geniet en ek was beindruk dat hulle selfs "honde cologne" in die huis het. En toe is dit tyd om die ander brakke .... skuus honde van die dorp te gaan aandurf.

Almal wat honde het in die dorp was daar dink ek en na die twee honde soos tipiese chihuahau hulle doodgebewe het, het hulle begin aanpas tussen die ander en die buitelug wat weens 'n windjie nie so warm was nie, te geniet.

Terug na die plaaslike inwoners van die land en 'n paar ander expat nasionaliteite .... om diere vas te hou en liefde te gee is iets wat nie in hulle kultuur is/was nie. Dit was nog altyd vir my baie sleg om te sien hoe honde en katte afgeknou en seergemaak is omdat hulle (dis nou die mense) nie van beter weet nie. Die klein hondjies het vir baie pret gesorg en selfs die chauhuahuas het ander selfde-maatjies ontmoet.

Honde van alle groottes en vorms het begin opdaag en met diere-mal kinders is daar sommer baie ge oooooo en ge aaaaaaaahh.

Die blou oog husky was beslis een van my gunstelinge. Die honde was van orals, britte, skotte, franse en selfs 'n bloubul-ondersteuner van SA (foto links onder). Die arme hond.

En alhoewel ek nie daarvan foto's geneem het nie, is daar beslis baie honde en hulle eienaars wat na mekaar begin lyk. Is die ou onder regs nie verskriklik mooi van lelik nie?

Die K9's het honde wat vir aanneming is saamgebring en hulle het almal sulke "adopt me" bordjies gedra. Dis moeilik om nie sommer een of twee huistoe te neem nie.

Natuurlik het die meisies by die hokke van die baba aanneem hondjies gekuier. Op hierdie stadium het ek en Charmaine die twee honde opgepas en tot die ontdekking gekom die honde se gewildheid het net 'n bietjie met hulle oulikheid te doen, die meisies was ook deel van die aantrekkingskrag ..... want toe ons twee ou tannies die honde vashou het niemand met die honde kom speel nie :-).

Die polisie honde het ook 'n vertoning gegee en ek het gewonder hoeveel geleenthede hulle in die dorp kry om 'n dief so aan te val.

En toe was dit tyd vir die kompetisie wat volgens my nie regtig een was nie, want daar is nie regtig 'n regverdige manier hoe om klein en groot honde van verskillende ras en groottes teen mekaar te laat meeding nie. En natuurlik het die borge se honde gewen.

En natuurlik was die cologne reuk teen daardie tyd weg en die geborselde hare deurmekaar gewaai deur die wind. Maar dit was 'n heerlike dag om so buite te kan wees en die honde en ons was lekker op en moeg van al die opwinding.

Julle ouens moet lekker naweek hou!

‘n Belangrike verjaarsdag

2011-04-12T11:27:00.001+04:00

Almal sien verseker altyd uit na hulle 18de verjaarsdag, want dis wanneer mens "amptelik" as groot beskou word en Nelmari was geen uitsondering nie. Vir 'n hele paar weke moes ons 'n spesiale soort tee drink want sy het die bottels benodig vir haar "message in a bottle" uitnodiging. So eintlik was ek baie dankbaar toe die "partytjie" uiteindelik aanbreek. Op die eiland met 'n Hawaii tema ma was die opdrag en so was dit ..... 'n Paar van ons het met die eerste boot uitgegaan om alles te gaan op- en regsit.

Daar is baniere opgesit, lanterns gehang en goed opgeblaas dat die sand so staan terwyl die vleise en vrugtes gesny en gepak is. En die weer was al goed warm ...

Die boot is teruggestuur om die verjaarsdagmeisie en paar pelle te gaan oplaai.

Intussen het Leane en Elriza die "hula-dans" geoefen en reggemaak om die gaste te ontvang.

Die klomp is oppad. Het ek al genoem dat dit verskriklik warm is :-)

Hulle word welkom geheet deur Leane en Elriza.

Heel eerste word daar vir die verjaarsdagmeisie gesing want die koek is al ernstig besig om te smelt.

Dan is daar 'n paar ritte met die boot waar meeste 'n rit of twee op die tube kry. Vir party was dit 'n eerste keer en ons moes belowe om stadig te ry. Die honde kry ook kans en hoe langer hulle op die boot is, hoe meer geniet hulle alles wat aangaan.

Nelmari moet ook hier tussen die branders klou vir lewe en dood op tydens haar rit.

Die klomp is heeltemal bereid om vir die kamera te glimlag.

Eettyd en rustyd vir party ....

Tussen in het die hondjies bietjie geswem, van die meisies het le en bak in die son, party het gaan stap en ander het net rustig na alles gekyk ..... ek se weer, dit was warm!

Wat sal 'n warm seedag sonder waatlemoen smeer wees.

Moeg, rooi gebrande groep op die boot terug land toe.

Dankie aan almal wat gehelp het om die dag vir Nelmari spesiaal te maak.

Ontdek die toekoms

2011-04-09T07:26:00.001+04:00

Baie Kapenaars was nog nooit op Tafelberg nie, of Gautengers by die Voortrekkermonumnet nie, maar hulle was al oorsee of allerhande plekke in ons mooi land. Ek het nog altyd gedink mens leer eers jou eie plek ken voordat jy nuwes ontdek - maar gister het ek weer gesien dat ek elke dag verby iets kan ry sonder om te weet wat daar aangaan.

Die kerk het 'n saam uiteet by die Masdar City gereel en alhoewel ek presies geweet het waar dit is, was ek nog nooit daar nie. En ons was verras om die minste te se.

Masdar is 'n projek van die regering waar 'n stad ten volle op solar energie en ander goed soos zer0-carbon, zero-waste ens gaan staatmaak. Wanneer dit klaar is, sal dit ook die hoofkwartier van IRENA (Internasional Renewable Energy Agency) wees.

Daar aangekom kan mens sien dis nie sommer 'n plek waar jy kan haastig inhardloop vir 'n brood nie, want almal moet eers wag vir die "Podcast" karretjies wat jy van die parkeerarea na die kompleks toe neem. Hulle se mens wag net 3 min, maar ons groepie het natuurlik gesorg vir die uitsondering.

Ons was gefassineer deur hierdie karretjies wat presies weet waarnatoe om te gaan sonder 'n bestuurder en dan nogal stop as 'n ander een aankom. Hulle ry nogal vinnig en glo my hulle rem net so vinnig - ons het nogal gedink veiligheidsgordels wat daar nie is nie, is 'n moet. Alles is nog in die ontwikkelingsfase en alhoewel die karretjie op sy eie ons redelik besig gehou het, hoop mens dat hulle later die roete ook bietjie sal opkikker met kleur.

Daar word nog vreeslik gebou en gewoel en die beplanning is om in 2025 klaar te wees. By voltooiing sal daar behuising vir 50 000 mense wees en omtrent 1500 besighede en twee universiteite wees.

Die kerk het by 'n kafeetjie geeet en dis seker een van die min plekke in die dorp waar mens vir onder dhs20 'n buffet kan kry. Daar is ook reeds 'n sushi bar, koffiewinkel en organiese winkel oop.

Ek hoop nie daar word hier gelag vir my "ondervinding" in die karretjie nie.

In die parkeerarea is daar ook rye elektriese motortjies wat gelaai word vir rondry in die stad. Hulle is te oulik.

Ons sal beslis hierdie ontwikkeling weer besoek.

Lekker naweek en mag die beste span wen vandag.

Tyd gaan so vinnig verby

2011-04-04T08:26:00.001+04:00

'n Vriendin het eenkeer vir my gese, "die dag as Nelmari 'n tiener word, wil ek daar wees om te sien - sy gaan 'n groot uitdaging wees" :-). Ekself het altyd gedink Nelmari het die tienerfase geslaan toe sy 6 jaar oud word, so 13 het gekom en gegaan sonder enige groot hickups.

En gister is nog 'n mylpaal behaal toe sy 18 geword het. Nou nie meer 'n kleuter van 6 of tiener van 13 nie, maar 'n jong vrou en ek weet nie of ek heeltemal daaraan wil dink nie, want volgende jaar is sy uit die huis uit.

Wat ek wel vandag kan se is dat sy 'n uitdaging was en nog steeds is :-), maar dat sy 'n dogter is op wie ons opreg kan trots wees. 'n Regte jack-of-all-trades wat enige iets aanpak van koekbak, bordeer, hekel, enige sport, teken, studies en dit na die beste van haar vermoe probeer klaarmaak en dan doen sy dit nog suksesvol.

Die GROOT partytjie is die naweek op 'n eiland en die mammaratzi sal verseker op die loer reg wees met foto's. Ons het sommer by haar gunsteling restaurant gaan eet om die geleentheid solank te vier.

Die "eiervangers" in aksie.

Die kampioen eiervanger word "gekroon".

Nelmari saam met skoonsus Leane en "ander" sussie Elriza.

Lekker week vir almal!

Besluite, besluite, ons tel die dae af

2011-03-29T16:32:00.001+04:00

Nog net 3 weke van formele skool ma dan's ek klaar, is al wat ek van Nelmari hoor! En so word die daggies afgetel ... En dan is dit nog een uit die huis in 'n ander land besig om te swot.

William stuur foto's van "sy werk" en dit laat my dink aan die kinders se loopbaanbesluite. James het onmiddelik geweet hy wil iets gaan swot wat met sport te doen het en na vier jaar studies is dit wat hy doen. Lekker geen hemp en das vir hom nie.

William aan die ander kant swot en doen nog prakties - en dit om ander mense op hierdie hoe stillasies te laat klim sodat hulle oa kan leer van saamwerk, hulle vrese oorwin en selfvertroue in hulleself ens. Baie firmas maak deesdae van hierdie metodes gebruik om hulle werkers spanwerk te leer. En ek het nooit geweet mens moet swot om sulke waaghalsige dom goed aan te vang nie :-).

Miskien was die invloed van die warm Abu Dhabi onbewustelik groot in hulle finale besluit op beroepe, ek weet nie. Het die feit dat daar 41 nasionaliteite in die skool is, 'n rol gespeel in hoe die kinders met mense werk en klaarkom? Nelmari wik en weeg nog tussen twee keuse maar in dieselfde rigting. Wat sou haar beinvloed het wonder ek? Dink julle waar en hoe mens grootword speel 'n rol??

Hoe dit ookal sy, ek wil net he dat hulle gelukkig moet wees in hulle keuse en dat dit lekker moet wees om jou werk te doen en dat hulle presies daar moet wees waar Vader hulle wil he.

Nou is dit een daggie minder as drie weke ...... en ons tel af.

Tussen die ontwikkeling en glasgeboue

2011-03-24T12:37:00.001+04:00

Ek het al baie vertel van al die ontwikkeling en hoe geboue wat orals opspring in die dorp - en meeste van die tyd kan mens ampertjies vergeet jy's in die woestyn. Een van die "goed" hier wat my elke keer terugbring na die "woestyn" en iets wat ek so geniet om te sien is dit ....

Kamele is nog steeds ondanks al die groot 4x4's en plat motors deel van hulle. Oppad mall toe het Nelmari sommer die outjie agter op die bakkie afgeneem.

Wonder of die ou ook mall toe gaan? Dit lyk darem asof sy/hy baie geintereseerd is in al die 4wiel kamele rondom. Miskien wonder hy ook of sy oupa en ouma lank terug die oorspronklike pad uitgeloop het.

Amper naweek vir almal!

Alles het ‘n einde

2011-03-20T10:22:00.001+04:00

‘n Naweek wat die einde van ‘n klomp goed gebring het en natuurlik lekker sport uitslae vir my met die Proteas en Stormers wat ook hulle ding gedoen het.

Eerstens was dit die laaste wedstryde van die seisoen met die ISAC toernooi in Oman. Die span het 'n goeie UAE seisoen agter die rug en die span se nuwelinge het geweldig ontwikkel, dus het almal versigtig opgewonde uitgesien na die toernooi. Nelmari wat vanjaar haar sport mooi moes balanseer met die laaste jaar van IB het self 'n goeie seisoen gehad en sy wou so graag haar laaste wedstryd met 'n wen afsluit.

Waar ons in SA gewoond is aan interskole toernooie, kan Nelmari regtig geseend voel met al die geleenthede wat sy deur die jare gehad het. Met haar lengte ‘n groot voordeel, het sy reeds haar skool in Graad 5 by ‘n internasionale toernooi in Cyprus begin verteenwoordig. Hier is die span met uitsondering van die een met die kortbroek, reg om lughawe toe te gaan.

Hoekom mens dit hou weet ek nie, maar sy het al die toere se vliegstrokies gehou. Sedert Graad 5 was sy in Cyprus (1x), Kuwait (2x), Qatar (2x), Syria (1x), Egipte (1x) en Oman (x5). Toernooie is in die jare ook weens onrus en oorloe partykere afgestel.

So ‘n hele klompie jare het James hulle se span die leeus op die gym se mure geverf en met William se kuier hier in Januarie, het ons die “laaste” foto van die drie saam met hulle afrigter by dieselfde leeus geneem. Tim het op een of ander stadium die laaste 13 jaar ten minste een Holloway in sy Varsity span gehad en ‘n groot rol ook in die kinders se “sportontwikkeling” gespeel.

En wat 'n lekker manier om mens se skool sportloopbaan mee af te sluit, die Varsity Basketball kampioene vir 2011!!!

En nou is dit die einde van 'n era van soos hy (Tim die afrigter) dit noem "the Holloway clan" wat skoolsport betref. Ek weet nie of ek bly of hartseer is nie. Maar nou le die universiteit sport voor :-).

GO LIONS!

Kuns in hierdie land

2011-03-15T10:26:00.001+04:00

Dis nou al 'n paar maande later as November toe ek oorspronklik die foto's wou wys, maar ek gaan in elk geval. "Kunstefeeste" in watter vorm (musiek, kuns, rolprente) ookal, is deesdae baie gewild hier in die dorp en nou 'n jaarlikste instelling. Waar die klasiekemusiek fees in die volgende week of wat gehou word, is die kunste gewoonlik rondom November. Die uitstalling is by 'n groot hotel gehou en die werke van ongeveer 49 kunsgallerye was iets om te sien. Kyk net 'n bietjie.

Watter een sou jou keuse wees?

Van die eiland na die eiland

2011-03-10T11:56:00.001+04:00

Ek kan nie glo dat ons alweer in die middel van Maart is nie. Die jaar het met al so dingetjies met 'n spoed en besig wees weggespring. Nie dat ek kla nie, want meeste van alles is iets wat ek verskriklik geniet. Na ons eerste kerkdiens op die eiland van Sir Baniyas, is 'n maandelikse diens nou op die lys en ons sien uit daarna om te sien wat Vader daar beplan.

Gewoonlik het ons 'n groepie jongmense saamgeneem om die diens ook by te woon, maar hierdie maand met netbaltoernooie ens was dit net 10 van ons. En watter lekker verrassing om soveel van die eiland Suid-Afrikaners hierdie keer te sien. Dit was lekker om die "ou" en "nuwe" gesigte te sien en daar was 'n besondere boodskap vir elkeen van ons.

Weereens is ons genooi om saam met die inwoners te eet. Een van die mans op die eiland is 'n plantkundige en na ete het hy almal geintereseer met inligting. Die "tandestokkie" het almal aan die proe en byt gehad alhoewel ek nie weet of ek weer daai gras tussen al die ander sal herken nie.

Die kameelperde was soos altyd 'n gewilde stop en honderde foto's deur almal geneem. Mens kan nie help nie, hulle is so oulik.

Ons het gevra vir 'n seestop want Nelmari soek skulpies vir haar verjaarsdaguitnodigings en soos gewoonlik het ons dit vreeslik geniet.

Wou darem ook vir die nuwes in die groep die ou kerk uitgrawings gaan wys en om te sien hoe hulle stukkie vir stukkie nuwe mure uitgrawe. Die moontlikheid is genoem dat ons selfs 'n diens hier by die uitgrawings kan kom hou ... dit sal so lekker wees.

Die bokke was hierdie keer baie nuuskierig en het selfs na ons in die motor kom loer. Die kleintjie op die foto links het baie ooooooee en aaaa's gekry en ons het gehoop die trop hardloop nie bo-oor hom/haar nie.

Daar is altyd so 'n heerlike rustige gevoel as mens op die eiland is en mens voel half hartseer as jy die eiland moet verlaat en die besige paaie moet aandurf, maar darem is dit net tot April.

Liefde

Werkuitstappie

2011-03-05T09:31:00.001+04:00

Daar is soveel mooi klein dorpies in die wereld wat ek nie eens van weet nie, en die een voordeel van rondreis en duisende foto’s neem, is dat mens die naam en wat besonders aan die plek is begin onthou. Natuurlik met die ouderdom vat dit langer, maar mens is nooit te oud om nuwe name te leer nie.

Eddie is die afgelope week vinnig vir ‘n heen en weertjie Nederland toe vir werk, en het in die dorpie Edam gebly. As ek Edam hoor, dink ek kaas …. natuurlik sal ek nie heeltemal verkeerd wees nie, maar ek het nie regtig geweet daar is ‘n dorpie met die naam ook nie. So kom loer sommer saam met my na ‘n paar foto’s.

Die dorpie het sy ontstaan so rondom die 12de eeu toe boere en vissersmanne langs die Ye rivier kom bly het en so die naam “Yedam”.

Skeepsbou het ‘n groot rol in die dorp se ontwikkeling gespeel en vroeer jare het hulle ‘n groot hawe gehad waar bote gebou is.

Lyk my vandag bou hulle sommer die bote in die agterplaas.

Daar is heelwat historiese geboue as mens langs die kanale, waarvan daar baie is, stap.

Lyk vir my asof parkering ook soos in baie stede oor die wereld ‘n probleem is alhoewel

fietsry ‘n meer gewilde opsie is. Met ‘n dorpie waar hulle se ongeveer 7300 mense bly, is/kan parkering darem seker nie te groot ‘n probleem wees nie.

Met die dorpie wat rondom ‘n dam naby die Zuiderzee gebou is, beteken dit ook dat daar orals kanale is waar bote deur en op vaar.

Mens kon amper dink jy’s in SA met van die bote se name.

Die kanale maak nogal op ‘n foto lyk asof dit ‘n baie rustige dorpie is. Die bome is maar lekker kaal en ek hoor dit was lekker bibber koud daar

Ek neem aan dis ook nie nou tulpe tyd nie, maar die straatmarkte het beslis ‘n goeie voorraad plantjies en saadjies te koop.

En natuurlik is ‘n besoek aan die kaasmuseum en winkels ook ‘n moed. Daar is kaas huistoe gebring maar ek’s nie seker wie se geskenk dit is nie.

Alhoewel Nederland bekend is as een van die lande, indien nie die land waar sedeloosheid heeltemal oorgeneem het, was dit darem bemoedigend om die foto te sien.

‘n Pragtige dorpie en soos hulle “advertensie” se, kom kyk maar self. Weet nou nie of Nederland op my lysie van moet sien is nie, maar mens weet nooit want net in die week het ek ‘n geleentheid gekry om Singapore te besoek Nie dat dit op my lysie is nie, maar dis 'n aanbod wat mens stupid sal wees om te weier. Wonder of ek toestemming sal kry?

Geniet julle naweek en mag ons spanne in die krieket en rugby sommer baie goed doen!

Tyd vir asemskep en rustig raak

2011-02-27T14:39:00.001+04:00

So 'n week terug het ek die wonderlike voorreg gehad om saam met 'n klomp pragtige jongmense op 'n "retreat" te gaan. Wat is 'n retreat? Ek sou se die geleentheid om van alles wat rondom en met jou gebeur "weg te breuk" en 'n bietjie in stilte by Pa se voete te gaan sit om te hoor watter planne Hy vir jou het en weer net bietjie tyd saam met Hom sonder onderbreuking te spandeer. En dit is presies wat ons gedurende die naweek gedoen het.

Ons tema vir die naweek het gekom van Hosea 2:14 "Therefore I am now going to lead her into the desert, and speak tenderly to her". En die hele naweek is ons daaraan herinner dat God ons 'n die woestyn inneem, nie om ons te laat ly nie, maar om ons nuut te maak en ons verhouding met Hom te hernu.

Die Vrydagmiddag met die opslaan van die tente was daar groot pret, soos net 'n klomp vrouens kan wees wanneer hulle hul eie tent moet opslaan. En natuurlik terwyl die jongmense moes aanwysings lees en sukkel, het die ou tannies se tente al gestaan .... En hoekom?

Kyk net ......

Daar is lekker geeet voordat die eerste sessie aangebreek het.

Elkeen van ons 'n foto wat iets van 'n woestyn uitbeeld gekry. Ons moes dmv 'n scrapboek prent probeer uitbeeld waar en hoe ons in daardie prentjie is. En spesifiek waar ons verhouding met God, in daardie prentjie uitgebeeld kan word. Vir 'n lang tydjie het almal net na hulle foto gestaar en hulself daarin probeer sien voordat die tafel met scrapgoed aangeval is.

Gou-gou was almal besig met hulle prent en is daar baie gelag en gesels.

Maar hoe later hoe stiller het dit geraak soos daar gedink is en skrif in die Bybel opgesoek is. (Een van die honde het ons ook aangeneem en is "Hoover" gedoop omdat hy reg was om enigiets op te eet wat op die grond val - hy het die rustigheid om die tafel geniet)

Die scrapblaaie wat vertel van ons plek in die woestyn en waar God ons wil sien.

Die volgende sessie was rondom die kampvuur

Wonderlike gesprekke met mekaar hier gehad. Hoe Vader na die Israeliette in die woestyn gekyk het en hoe Hy hulle nooit gelos het nie en vir hulle gesorg het. Ons het ook gepraat oor hoe maklik ons God met "dinge" vervang alhoewel Hy altyd daar is vir ons. Daarna is daar bietjie gesing. Alhoewel die jongklomp geweet het hulle moet vroeg opstaan die volgende oggend, is daar nog tot half drie gekuier en fliek gekyk.

Die volgende oggend het Vader ons bederf met 'n wonderlike sonsopkom in die woestyn en het ons gesien dat om "in die woestyn te wees" ook baie mooi is.

Vier van die meisies het gaan perdry om nog meer die woestyn te voel.

Ek was nou wel nie saam op die perde nie, maar hierdie "groen en lewe" in die woestyn was vir my 'n mooi boodskap.

Voor ontbyt is die tente vinnig afgeslaan en ek moes net hierdie foto's wys. Die twee het hulle tent kon afslaan tot op 'n punt en toe hy nie wil verder vou nie, agtergekom daar is nog iets binne-in. Kyk net .... 'n stoel!

Die tent wat so vinnig opslaan het nogal skill nodig om af te slaan en die twee het baie geoefen om sover te kan kom.

Die bokkies het ook gekom vir 'n bietjie aandag en koppie krap.

Die laaste sessie was 'n 5uur een waar ons 'n tyd van stilte gehou het. Daar is glad nie gedurende die tyd gepraat nie en selfs middagete is in stilte geniet. Elkeen het 'n plekkie gekry waar ons tyd in die Woord en saam met God deurgebring het.

Wat 'n wonderlike geseende tyd. Sien al klaar uit na die volgende een.

Julle moet 'n wonderlike week he

Op die Logos Hope

2011-02-22T08:55:00.000+04:00

Na ons lekker kuiertjie saam met die Saffers van die Logos Hope boot, het hulle ons uitgenooi om bietjie te kom loer wat op die boot gebeur en dit was heerlik.

Eers het ons saam met "gashere" vir die aand, Ockie, Lenie en Liezel geeet en mens kon bietjie van die bootvibe ook optel deur die lekker geselsies wat orals by die ander tafels aan die gang was.

'n Toer deur die boot was volgende en ek kan julle vertel dat dit beslis nie vir my is nie. Orals trappe, wat natuurlik sal help om fiks te word, maar die gangetjies en draaitjies sal my beslis die heeltyd besig hou om uit te vind waar ek nou is.

Die kamer waar alles gebeur. Paul het ons redelik ingelig oor alles wat daar gebeur en die meisies is nuuskierig om te kyk waar die "stuurman" moet loer wanneer hy parkeer.

Alles waaraan mens kan dink is op die boot en Liezel was baie opgewonde om ons die plek te wys waar al hulle opvoerings, dienste, musiekaande, flieks ens gebeur.

Die Logos Hope se leuse "touching lives with knowledge, help and hope. Hulle doel om God se liefde met almal wat die boot besoek en die gemeenskap van die lande waar hulle aandoen te deel. Een van die maniere is om te demonstreer hoe 40+ nasionaliteite saam op 'n boot in vrede, liefde en harmonie kan saambly.

Die maniere waarop hulle dit doen is om mense te help wat in armoede bly en daardeur 'n gebrek aan onderrig en mediese dienste het. Die werkers op die boot het baie projekte waar hulle help om huise te bou vir mense in rampgebiede, om medisyne en kos te voorsien en ander goed wat nodig is. Deur dit bring hulle ook die boodskap van hoop en Vader se liefde, na die mense toe.

Heel laaste het ons die boekwinkel besoek! Deur die boekwinkel versprei hulle ook kennis aan mense reg oor die wereld. Daar is regtig ietsie van alles en elkeen van ons het met 'n sak of twee boeke en cd's daar uitgestap. Net toe ek dink ek het al die cd's van my gunsteling kunstenaars ... ontdek Nelmari al die cd's van haar gunsteling kunstenaars :-). Interessant was die feit dat hulle ons vertel het - terwyl die boot in Dubai was, was die topverkoper onder die boeke die Bybel. Is dit nie amazing nie, en dit nogals in 'n moslem land. Ek kan ook noem dat die boot nie net besoek is deur westerlinge nie, maar honderde arabiere ook.

By die boekwinkel uit word daar ontdek die boot het draairoomys - iets wat mens nie sommer hier kry nie en natuurlik moet daar gekoop word. Ons kuier en eet dit sommer in 'n lekker arabiese grasafdak.

Dankie julle drie vir jul gasvryheid, lekker kuier en rondwys, ons jongmense het dit baie geniet en ons waardeer dit! Sterkte en blessings vir die amazing werk wat julle op en van die boot doen.

Liefde

Klein mensies + diere = Baie pret

2011-02-18T11:05:00.001+04:00

Nooit te lank in die land om 'n nuwe plek te ontdek nie. Vir lankal weet ek van die nuwe kids park in die dorp, maar omdat my kindertjies al groot is, was dit nog nooit hoog op my lys nie. So verlede week toe ons 'n uitstappie vir ons kleuters moet reel, was dit tyd om te gaan kyk wat gaan daar aan en dit was 'n heerlike verrassing.

Almal behalwe twee van ons kleuters was daar en alhoewel meeste al 'n keer of wat daar was, het dit niks gedoen aan hulle geesdrif nie en selfs voor ons binne was, was dit lekker om die gesiggies en opwinding te sien.

Daar is 'n paar bosse en sakkies kos gekoop sodat hulle die diere kon voer en meeste van dit het al in die eerste ry by die apies baas gekry. Volgende keer sal ek defnitief kos hou vir die ander diere lateraan. Klein Jana was die brawe een wat toegelaat het dat hulle 'n slang om haar nek sit - kyk net daai gesiggie.... dit terwyl een van die groot mense liewers die apies dadels gevoer het, net ingeval sy ook die slang moes vashou :-).

Ek was regtig verras met al die tipe diere wat daar is - het gedink dis net plaasdiere. Die volstruis het al die kinders se kos kom eet en het vir groot pret en laggies gesorg.

Daar is klomp katsoorte en selfs 'n beer. Die wit tier het rustig aan sy ribbetjies vir ontbyt le en eet.

Die ander wit tier was duidelik klaargeeet en het bietjie gesig gewas. Omdat dit 'n kinderpark is, moet mens maar laag buk as jy van die diere wil sien en afneem. Reg voor Elriza hulle het twee leeus gele. Die bok in die regterkant trek nie gesig vir die kamera nie, hier ek ek geleer dat daar wel so 'n bokspesie is wat hulle die "Shama goat" noem en hulle kom van Syria af. Gaan google dit gerus - almal het sulke skewe gesiggies, ore wat lyk asof dit afgesny is en 'n tong wat uithang langs die bek. Dis regtig snaaks om 'n trot van hulle te sien.

So tussen die diere is daar hierdie mooi waterplek waar die eende en swane uithang.

Die kinders kom beslis nie hiernatoe om te leer spel nie, net om met die diere te speel, want orals is daar baie snaakse woorde :-).

Nog 'n klomp diere wat die kinders vermaak en uitgeput het. EK bedoel eintlik die kinders het hulle uitgeput.

Die kinders en ons het die boomklim, sandspeel, roomys eet en interaksie met die diere verskriklik geniet. Ek sal beslis my jongste ook moet neem :-).

Lekker naweek julle!

Braaivleis, Biltong en ander goed

2011-02-13T08:47:00.000+04:00

Ek dink een van die lekkerste "voordele" om so met kinders en jongmense te werk, is die wonderlike mense wat mens so ontmoet en leer ken. Gedurende die naweek het ons die geleentheid gehad om saam met 'n klomp Suid-Afrikaanse jongmense van die Logos Hope boot te kuier.

Vir 'n verandering was dit windstil en selfs effens koel en kon ons lekker in ons kompleks saam met hulle en van ons jongmense hier in die dorp braai. Ek sal later nog meer van die boot vertel, maar hierdie jongmense "commit" hulself tot 2 jaar diens sonder salaris. Meeste van hulle se kerke by die huis dra hulle koste.

Nou nie my gunsteling nie, maar dit het verseker die ouens van die boot se aand gemaak, pap en sous .... alhoewel die biltong voor die tyd ook soos ysblokkies in die somer hier verdwyn het.

Leane skep ook. Alhoewel ons hulle bietjie probeer "treat" het met eg Suid-Afrikaanse braaivleis, was hulle ook dankbaar vir net die geleentheid om van die boot te kom en bietjie te kuier.

Lekker kuier terwyl daar geeet word aan lekker melktert vir nagereg.

Vier van die jongmense van Abu Dhabi en twee wat julle behoort te ken :-). James hoekom sal jou hare so staan? En kan julle glo dat ons hier in Abu Dhabi kombersies moes uithaal vir die koel weer!?

Daar is ook bietjie gek geskeer met die langste en kortste van ons. Waar Nelmari ampertjies die langste was, het Leane loshande die kortste prys gewen. Sussie waaroor word daar gelag op die foto onder regs?

Na die eet het die klompie kringetjie gemaak en so 'n paar liedjies saamgesing.

Dit was bietjie donker maar ek kon 'n deeltjie van een van die liedjies op video opneem.

Ons kan regtig trots wees op hierdie jongmense van ons. Om met hulle te praat en te hoor hoe Pa met elkeen 'n pad loop en hoe hulle gehoorsaam luister, is 'n ervaring. Dankie dat julle saam met ons kom kuier het!